ມະນິກຸນດະລະຊາດົກ: ເສຍທຸກຢ່າງແຕ່ໃຈບໍ່ເສຍ

ໃນມະນິກຸນດະລະຊາດົກ ປັນຈະກະນິບາດ ຂຸດທະກະນິກາຍ ມີຄາຖາ 5 ບົດ ຄາຖາທຳອິດເປັນຄຳຖາມວ່າ ທ່ານເສຍແວ່ນແຄວ້ນ ມ້າ ຕຸ້ມຫູ ແລະ ແກ້ວມະນີ ເສຍທັງພະລາຊະບຸດ ແລະ ພະສະໜົມ ເສຍໂພຄະສົມບັດທັງໝົດ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ເດືອດຮ້ອນໃນຍາມທີ່ຄວນໂສກເສົ້າ ສອງຄາຖາຕໍ່ມາເປັນຄຳຕອບວ່າ ບາງເທື່ອໂພຄະປະຄົນໄປກ່ອນ ບາງເທື່ອຄົນປະໂພຄະໄປກ່ອນ ໂພຄະທີ່ບໍລິໂພກຢູ່ບໍ່ທ່ຽງ ດວງເດືອນຂຶ້ນ ເຕັມດວງ ແລ້ວກໍແຮມ ດວງຕາເວັນສ່ອງແສງແລ້ວກໍຕົກ ຜູ້ຕອບຊະນະໂລກະທຳແລ້ວ ຈຶ່ງບໍ່ເສົ້າໂສກ

ສອງຄາຖາສຸດທ້າຍກ່າວວ່າ ຄະລືຫັດຜູ້ເສບກາມແຕ່ຂີ້ຄ້ານບໍ່ດີ ນັກບວດຜູ້ບໍ່ສຳຫຼວມບໍ່ດີ ພະລາຊາຜູ້ເຮັດໂດຍບໍ່ໄຕ່ຕອງບໍ່ດີ ບັນດິດຜູ້ມັກໂກດບໍ່ດີ ກະສັດຄວນໄຕ່ຕອງກ່ອນແລ້ວຈຶ່ງເຮັດ ຍົດ ແລະ ກຽດຂອງຜູ້ໄຕ່ຕອງກ່ອນເຮັດຍ່ອມຈະເລີນ

ລາຍລະອຽດເລື່ອງເລົ່າມາຈາກອັດຖະກະຖາ ເລົ່າວ່າພະໂພທິສັດເປັນພະເຈົ້າພາລານະສີ ອຳມາດຊົ່ວຄົນໜຶ່ງນຳພະເຈົ້າໂກສົນມາຍຶດແຄວ້ນກາສີ ແລະ ຈັບພະເຈົ້າພາລານະສີຂັງໄວ້ ພະເຈົ້າພາລານະສີເຮັດຊານໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ ແລ້ວນັ່ງຂັດສະມາທິຢູ່ໃນອາກາດ ພະເຈົ້າໂກສົນເກີດຄວາມເລົ່າຮ້ອນໃນກາຍ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປຖາມດ້ວຍຄາຖາທຳອິດ ເມື່ອຟັງຄຳຕອບແລ້ວກໍຂໍຂະມາ ແລະ ຄືນລາຊະສົມບັດ ປະຊຸມຊາດົກວ່າພະເຈົ້າໂກສົນຄືພະອານົນ