ປຸຈິມັນທະຊາດົກ: ລະວັງໄພທີ່ຍັງມາບໍ່ເຖິງ

ໃນປຸຈິມັນທະຊາດົກ ຈະຕຸກກະນິບາດ ຂຸດທະກະນິກາຍ ມີຄາຖາ 4 ບົດ ຄາຖາທຳອິດເປັນຄຳທີ່ບອກໂຈນໃຫ້ລຸກໜີໄປເສຍ ຢ່າມົວນອນຢູ່ ກ່ອນທີ່ລາຊະບຸລຸດຈະມາຈັບ ຄາຖາທີສອງເປັນຄຳຖາມຂອງເທວະດາຕົ້ນອັດສັດຖະ (ຕົ້ນໂພ) ວ່າເລື່ອງຈັບໂຈນເປັນທຸລະຫຍັງຂອງເທວະດາຕົ້ນກະເດົາ ຄາຖາທີສາມເປັນຄຳຕອບວ່າ ລາຊະບຸລຸດຈັບໂຈນໄດ້ແລ້ວຈະລົງໂທດເທິງຫຼາວທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ກະເດົາ ໃຈຈຶ່ງລະແວງເລື່ອງນັ້ນ ແລະ ຄາຖາສຸດທ້າຍສະຫຼຸບວ່າ ບັນດິດພຶງລະແວງສິ່ງທີ່ຄວນລະແວງ ພຶງປ້ອງກັນໄພທີ່ຍັງບໍ່ມາເຖິງ ແລະ ເບິ່ງທັງໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ ເພາະຢ້ານໄພໃນອະນາຄົດ

ລາຍລະອຽດເລື່ອງເລົ່າມາຈາກອັດຖະກະຖາ ເລື່ອງປັດຈຸບັນເລົ່າວ່າ ມີໂຈນໜີມານອນຢູ່ໜ້າກຸຕິໃນປ່າຂອງພະມະຫາໂມກຄັນລານະ ພະເຖລະເຫັນວ່າບໍ່ຄວນກ່ຽວຂ້ອງກັບໂຈນຈຶ່ງໄລ່ໄປ ພະພຸດທະເຈົ້າຕັດວ່າບັນດິດໃນອະດີດກໍລະແວງສິ່ງທີ່ຄວນລະແວງຄືກັນ ແລ້ວຊົງເລົ່າເລື່ອງເທວະດາຕົ້ນກະເດົາໃນປ່າຊ້າໃກ້ເມືອງພາລານະສີ ເຊິ່ງຄິດວ່າຖ້າຄົນມາຈັບໂຈນຢູ່ບ່ອນນີ້ ຈະຕັດງ່າກະເດົາໄປເຮັດຫຼາວ ຕົ້ນໄມ້ທີ່ຕົນອາໄສຢູ່ຈະພິນາດ ຈຶ່ງຂັບໂຈນໄປກ່ອນ ບຶດໜຶ່ງຕໍ່ມາເຈົ້າຂອງຊັບກໍຖືໄຕ້ຕາມຮອຍມາເຖິງ

ອັດຖະກະຖາອະທິບາຍໄພໃນອະນາຄົດໄວ້ 2 ຢ່າງ ຄືໄພໃນຊາດນີ້ ປ້ອງກັນໄດ້ດ້ວຍການເວັ້ນມິດຊົ່ວ ແລະ ໄພໃນຊາດໜ້າ ປ້ອງກັນໄດ້ດ້ວຍການເວັ້ນທຸດຈະລິດທາງກາຍ ວາຈາ ໃຈ ແລະ ປະຊຸມຊາດົກວ່າເທວະດາຕົ້ນກະເດົາຄືພະໂພທິສັດ ເທວະດາຕົ້ນອັດສັດຖະຄືພະສາລີບຸດ