ပိင်္ဂိယ: အိုမင်းသောအခါ ဓမ္မကို သင်ယူခြင်း
ပိင်္ဂိယမာဏဝပုစ္ဆာမျက်စိမှုန်၍ နားမကြားမသဲသော အသက်ကြီးသူတစ်ဦးသည် သေမီ နားလည်နိုင်သော ဓမ္မကို တောင်းပန်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက မမေ့လျေ…
ကာယဂတာသတိ
ကိုယ်အပေါ်သို့ သွားသော သတိ — ကာယဂတာသတိသုတ်မှ နည်းခုနစ်မျိုးဖြင့် ကိုယ်ကို အခြေခံ၍ သတိကို ကျင့်ခြင်း။ ကိုယ်သည် ပစ္စုပ္ပန်တွင် အမြဲရှိသောကြောင့် အတိတ်နှင့် အနာဂတ်သို့ ထွက်ပြေးလေ့ရှိသော စိတ်အတွက် အကောင်းဆုံး ခိုင်မြဲရာ ဖြစ်သည်။
ဧကနိပါတ်တွင် ကာယဂတာသတိကို အထူးချီးမွမ်းတော်မူသည် — ကာယဂတာသတိကို ပွားများသူသည် အမတကို ခံစားသုံးဆောင်သူ မည်၏၊ မပွားများသူသည် အမတကို မခံစားသုံးဆောင်သူ မည်၏။
ကာယဂတာသတိသုတ်တွင် ပွားများပုံ နည်းအမျိုးမျိုးကို ဟောကြားတော်မူသည် — အာနာပါနသတိ၊ ဣရိယာပုထ်ကို သိခြင်း၊ လှုပ်ရှားမှုတွင် သမ္ပဇညရှိခြင်း၊ ကိုယ်၏အစိတ်အပိုင်းများကို ဆင်ခြင်ခြင်း၊ ဓာတ်ကို ဆင်ခြင်ခြင်း၊ အလောင်းကို ဆင်ခြင်ခြင်းနှင့် ဈာန်လေးပါး တို့ဖြစ်ပြီး အာနိသင်ဆယ်ပါးလည်း ပါဝင်သည် — မနှစ်သက်ခြင်းနှင့် နှစ်သက်ခြင်းကို နိုင်ထက်စီးနင်း နိုင်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့မှုကို နိုင်ခြင်း၊ အအေး၊ အပူ၊ ဆာလောင်မှု၊ ရေငတ်မှုနှင့် မကောင်းသောစကားများကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း၊ လိုသလို ဈာန်လေးပါး ရရှိခြင်း တို့ ဖြစ်သည်။
ဤစာမျက်နှာသည် “သတိပဋ္ဌာန်လေးပါး” စာမျက်နှာနှင့် ကွာခြားသည် — ကာယအခြေခံကိုသာ အဓိကထား၍ ကျင့်နည်းတစ်မျိုးချင်းစီကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။
ဆိတ်ငြိမ်ရာသို့ သွားပါ၊ ကိုယ်ကို ဖြောင့်ဖြောင့်ထားကာ ထိုင်ပါ၊ သတိကို ရှေ့မှောက်တွင် ထားပါ၊ သတိရှိ၍ အသက်ရှူထုတ်ပါ၊ သတိရှိ၍ အသက်ရှူသွင်းပါ၊ အသက်ရှူရှည်သည်၊ တိုသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိပါ။
အလုပ်မစမီ သို့မဟုတ် ခက်ခဲသောကိစ္စကို မဖြေမီ သတိရှိ၍ သုံးကြိမ် အသက်ရှူပါ။ အသေးစိတ်ကို “အာနာပါနသတိ ဆယ့်ခြောက်ဆင့်” စာမျက်နှာတွင် ဖတ်နိုင်သည်။
သွားလျှင် သွားသည်ဟု သိ၊ ရပ်လျှင် ရပ်သည်ဟု သိ၊ ထိုင်လျှင် ထိုင်သည်ဟု သိ၊ အိပ်လျှင် အိပ်သည်ဟု သိသည်။ ကိုယ်သည် မည်သည့်အနေအထားတွင်ရှိသည်ကို ထိုအတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသည်။
ကားရပ်ရာမှ အလုပ်ခွင်သို့ လျှောက်ရာတွင် မြေပြင်ကို ထိသော ခြေလှမ်းတိုင်းကို ခံစားပါ။ ဤသည်မှာ အချိန်ထပ်မလိုသော ဘာဝနာ ဖြစ်သည်။
ရှေ့သို့ လှမ်းခြင်း၊ နောက်သို့ဆုတ်ခြင်း၊ ကြည့်ခြင်း၊ လှည့်ကြည့်ခြင်း၊ ကွေ့ခြင်း၊ ဆန့်ခြင်း၊ သင်္ကန်းဝတ်ခြင်း၊ စားခြင်း၊ သောက်ခြင်း၊ စွန့်ထုတ်ခြင်း၊ ပြောခြင်း၊ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းတို့တွင် သိခြင်း။
သွားတိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပန်းကန်ဆေးခြင်းကဲ့သို့ နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခုကို ရွေးပြီး နေ့တိုင်း လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သိလျက် လုပ်ပါ။
ခြေဖဝါးမှ ဆံပင်ထိပ်အထိ ကိုယ်ကို ဆင်ခြင်ပါ၊ ဆံပင်၊ အမွေး၊ လက်သည်း၊ သွား၊ အရေပြား စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုးသော အရာများ ပြည့်နေကြောင်း။ စပါးစသည့် အမျိုးမျိုးသော အစေ့များထည့်ထားသော အိတ်ကို ဖွင့်ကာ တစ်ခုချင်း ခွဲကြည့်သူကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ပုံသဏ္ဌာန်အသွင်အပြင်ကို လွန်ကဲစွာ စွဲလမ်းနေသည့်အခါ သုံးပါ။ ကိုယ်ကို အမှန်တကယ် ဖွဲ့စည်းမှုအလိုက် မြင်ခြင်းက စွဲလမ်းမှုကို လျော့စေနိုင်သော်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို မုန်းသည်အထိ မကျင့်သင့်ပါ။
ကိုယ်သည် တည်ရှိသည့်အတိုင်း မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ ဓာတ်များ ရှိသည်ဟု ဆင်ခြင်ပါ။ နွားသတ်သမားသည် နွားကို သတ်ပြီး လမ်းလေးခွရှိ ထိုင်ကာ အပိုင်းလိုက် ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ဖျားနာချိန် သို့မဟုတ် နာကျင်ချိန်တွင် ကိုယ်တွင်းရှိ မာခြင်း၊ ပျော့ရည်ခြင်း၊ ပူခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားခြင်းကို ခံစားကြည့်ပါ။ ကိုယ်သည် ပြောင်းလဲနေသော သဘာဝ ဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့ ထမ်းရမည့် ကိုယ်တိုင်မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရလိမ့်မည်။
ဤကိုယ်ကို သုသာန်တွင် စွန့်ပစ်ထားသော အလောင်း၏ အဆင့်ဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ — “ဤကိုယ်သည်လည်း ဤသို့ဖြစ်ရခြင်း သဘာဝရှိ၏၊ ဤသို့ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ဤသို့ဖြစ်ခြင်းကို မကျော်လွန်နိုင်” ဟူ၍။
ပိုပေါ့ပါးသော ပုံစံဖြင့်လည်း သုံးနိုင်သည်၊ ဥပမာ ဈာပနသို့ သွားသည့်အခါ တစ်နေ့တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကာယလည်း ဤသို့ဖြစ်မည်ဟု အောက်မေ့ခြင်း။ ဤသည်က ကိုင်စွဲထားသော အရေးမကြီးသည့် ကိစ္စများကို ပိုလွယ်ကူစွာ လွှတ်ပေးနိုင်စေသည်။
စိတ်ငြိမ်သက်သောအခါ ဝိဝေကနှင့် သမာဓိမှ ဖြစ်ပေါ်သော ပီတိနှင့် သုခသည် ကိုယ်တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ရေဖျော်ထားသော ကိုယ်တိုက်မှုန့်သည် အလုံးတစ်ခုလုံး စိုစွတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ခန္ဓာ ပျော့ပျောင်းလျှင် စိတ်ငြိမ်သက်မှုသို့ တံခါးဖြစ်သည်။ တရားမထိုင်မီ ပခုံး၊ မေးရိုးနှင့် ဝမ်းဗိုက်ကို အရင်လျှော့ပါ။ “ဈာန်လေးပါး” စာမျက်နှာတွင် ဆက်လက်ဖတ်နိုင်သည်။
စိတ်လွင့်နေသူများအတွက် ကိုယ်သည် အကောင်းဆုံး ခိုင်မြဲရာ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ အတွေးများသည် အတိတ်နှင့် အနာဂတ်၌ ရှိနိုင်သော်လည်း ကိုယ်သည် ဤနေရာ၌သာ ရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ကို ပြန်လည်ခံစားခြင်းသည် ပစ္စုပ္ပန်သို့ ချက်ချင်း ပြန်ရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အထူးအချိန်မလိုသော နည်း 2 နှင့် 3 ကို စတင်ပါ — လမ်းလျှောက်၊ ရပ်၊ ထိုင်၊ အိပ်သည့်အခါနှင့် တစ်နေ့တာ အရာများကို ကိုင်တွယ်လုပ်ဆောင်သည့်အခါ သတိရှိပါ။ နည်း 4–6 ကိုမူ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ် စွဲလမ်းမှု သို့မဟုတ် သေခြင်းကို ကြောက်ရွံ့မှု အလွန်ပြင်းထန်သည့်အခါ သုံးပါ။ စိတ်ဓာတ်ကျနေချိန် သို့မဟုတ် စိတ်ကျဉ်းကျပ်ဝမ်းနည်းနေချိန်တွင် အပြင်းအထန် မကျင့်သင့်ပါ။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
မျက်စိမှုန်၍ နားမကြားမသဲသော အသက်ကြီးသူတစ်ဦးသည် သေမီ နားလည်နိုင်သော ဓမ္မကို တောင်းပန်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက မမေ့လျေ…
အင်္ဂတိမင်းသည် ကိုယ်တော်ချွတ်ရသေ့ဟောသော ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်တို့မှာ အကျိုးမရှိဟူသောစကားကို နာယူပြီး ဘုရင့်တာဝန်ကိ…
ရှင်မေတ္တိယနှင့် ရှင်ဘုမ္မဇကတို့သည် ဆိုးဝါးသော နေရာထိုင်ခင်းနှင့် ဆွမ်းရရှိသဖြင့် စိတ်နာ၍ ဒဗ္ဗမလ္လပုတ္တမထေရ်က …
ရှင်ဥပါလိက ဓုတင်ကို စောင့်သူတို့အကြောင်း တစ်ချက်စီ လျှောက်ထားသည်၊ တောကျောင်းနေခြင်းမှစ၍ သပိတ်ထဲရှိသည်ကိုသာ ဘုဉ…