ကျင့်စဉ်များ

နန္ဒသုတ်: စေ့ဆော်မှုကို နိမ့်ရာမှ မြင့်ရာသို့ မြှင့်တင်ခြင်း

နန္ဒသုတ္တံ

နန္ဒမထေရ်သည် အမြန်ပြန်လာရန် တောင်းဆိုခဲ့သည့် လှပသော မိန်းမကို သတိရ၍ လူထွက်လိုသည်။ ဘုရားရှင်သည် မထေရ်၏ စိတ်နှင့် ကိုက်ညီသော ဥပါယ်ကို သုံးတော်မူသဖြင့် မထေရ်သည် ဗြဟ္မစရိယကို ဆက်လက်ကျင့်ရန် သဘောတူသည်။ ရဟန်းအဖော်များက “ကြေးစား” ဟု ပြက်ရယ်ပြုသောအခါ မထေရ်သည် တစ်ပါးတည်း ခွာ၍ အပြင်းအထန် ကြိုးစားကာ ရဟန္တာဖြစ်သွားပြီး ယခင်စေ့ဆော်မှုမှာ ကိုယ်တိုင်ပင် ကွယ်ပျောက်သွားသည်။

7 ချက်

ခုဒ္ဒကနိကာယ် ဥဒါန်း နန္ဒသုတ်တွင် ဘုရားရှင်၏ ညီတော်ဖြစ်ပြီး ဒွေးတော်၏ သားတော် နန္ဒမထေရ်သည် ရဟန်းများအား ဗြဟ္မစရိယ၌ မကျေနပ်တော့ကြောင်း၊ သိက္ခာချလိုကြောင်း ပြောသည်။ ဘုရားရှင်သည် မထေရ်ကို ခေါ်စေပြီး မေးမြန်းတော်မူသောအခါ မထေရ်က အိမ်မှထွက်စဉ် ဇနပုဒ်၌ အလှဆုံး သာကီဝင်မိန်းမက ဆံပင်ကို တစ်ဝက်ဖွဲ့ထားပြီးမှ ကြည့်၍ “အမြန်ပြန်လာပါ” ဟု ပြောခဲ့သည်ကို လျှောက်ထားသည်။ ထိုစကားကို သတိရသဖြင့် ဗြဟ္မစရိယကို ဆက်မကျင့်နိုင်တော့ပါ။ သုတ်တွင် ထိုမိန်းမသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း မဖော်ပြထားပါ။ အဋ္ဌကထာက ထိုသူသည် မထေရ်၏ စေ့စပ်ထားသူဖြစ်ပြီး မင်္ဂလာဆောင်မည့်နေ့တွင် ဖြစ်ပျက်သည်ဟု ရှင်းပြသည်။

ဘုရားရှင်သည် နန္ဒမထေရ်၏ လက်မောင်းကို ကိုင်၍ တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်ကာ အပ္ပရာ 500 ခန့်ကို မြင်စေပြီး မည်သူ ပိုလှသနည်းဟု မေးတော်မူသည်။ မထေရ်က အပ္ပရာတို့က နှိုင်းယှဉ်၍မရလောက်အောင် ပိုလှကြောင်း လျှောက်ထားသည်။ ဘုရားရှင်က ထိုအပ္ပရာများကို ရရှိစေမည်ဟု အာမခံတော်မူသည်။ နန္ဒမထေရ်သည် ဗြဟ္မစရိယကို ဆက်လက်ကျင့်ရန် သဘောတူသည်။

အဖော်ရဟန်းများ ဤအကြောင်းကို သိသောအခါ မထေရ်ကို “ကြေးစား” နှင့် “ဘုရားရှင်က ရွေးယူထားသူ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ မထေရ်သည် စိတ်မသက်မသာ ရှက်ရွံ့သဖြင့် တစ်ပါးတည်းနေရန် ခွာသွားပြီး မမေ့မလျော့ဘဲ လုံ့လရှိစွာ ကျင့်ကာ မကြာမီ ရဟန္တာဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဘုရားရှင်ကို ထိုအာမခံချက်မှ ကိုယ်တိုင် လွှတ်ပေးရန် လျှောက်ထားသည်။

1

မကျေနပ်ကြောင်း ရိုးရိုးသားသား လက်ခံခြင်း အနဘိရတော ဗြဟ္မစရိယံ စရာမိ

နန္ဒမထေရ်သည် ရဟန်းများအား ဗြဟ္မစရိယ၌ မကျေနပ်ကြောင်း ရိုးရိုးသားသား ပြောသည်။ ဘုရားရှင်သည် ချက်ချင်း အပြစ်မတင်ဘဲ မထေရ်ကို ခေါ်စေ၍ အကြောင်းရင်းကို မေးတော်မူသည်။ မထေရ်လည်း သာကီဝင်မိန်းမ၏ စကားကို သတိရနေကြောင်း အမှန်အတိုင်း လျှောက်ထားသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
နီးစပ်သူတစ်ဦးက လုပ်နေသည့်အရာကို ရပ်လိုကြောင်း ပြောလျှင် ချက်ချင်း တားမြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ချက်ချင်း အားပေးခြင်း မပြုမီ တကယ့်အကြောင်းရင်းကို ဦးစွာ မေးပါ။
2

စိတ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်သော စကားတစ်ခွန်း တုဝဋံ ခေါ အယျပုတ္တ အာဂစ္ဆေယျာသိ

မထေရ်အိမ်မှ ထွက်စဉ် ဇနပုဒ်၌ အလှဆုံး သာကီဝင်မိန်းမက ဆံပင်ကို တစ်ဝက်ဖွဲ့ထားပြီးမှ ကြည့်၍ “အရှင်မင်းသား၊ အမြန်ပြန်လာပါ” ဟု ပြောသည်။ ဤစကားတစ်ခွန်းကြောင့် မထေရ်သည် ဗြဟ္မစရိယ၌ စိတ်မတည်ငြိမ်နိုင်တော့ပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
မိမိလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အရာမှ စိတ်ကို ဆွဲထုတ်နေသည့် ရုပ်ပုံ သို့မဟုတ် စကားတစ်ခွန်း ရှိသလားကို သတိပြုပါ။ မိမိကို ဆွဲနေသည်ကို သိခြင်းသည် ၎င်းက ဆွဲငင်မသွားစေရန် ပထမခြေလှမ်း ဖြစ်သည်။
3

နားထောင်သူ၏ စိတ်မှ စတင်သော ဥပါယ် အဟံ တေ ပါဋိဘောဂေါ

ဘုရားရှင်သည် မထေရ်ကို တာဝတိံသာသို့ ခေါ်ဆောင်ပြီး အပ္ပရာများကို မြင်စေသည်။ မထေရ်က နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သာကီဝင်မိန်းမသည် မီးလောင်ထားသော မျောက်မနှင့် တူကြောင်း လျှောက်ထားသည်။ ဘုရားရှင်က “နန္ဒ၊ ဝမ်းမြောက်လော့၊ ငါသည် သင့်အတွက် အာမခံသူ ဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဤဥပါယ်သည် မထေရ်၏ ရှိပြီးသား ဆန္ဒကို အသုံးပြု၍ လမ်းပေါ်တွင် ဆက်နေနိုင်စေသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
တစ်စုံတစ်ဦးကို ကောင်းသောအရာ ပြုရန် ဖိတ်ခေါ်လိုလျှင် သူ စိတ်ဝင်စားပြီးသား အရာမှ စတင်ပါ။ ဥပမာ လူငယ်ကို စာကို ပိုကြာကြာဖတ်နိုင်စေရန် သမာဓိလေ့ကျင့်ခန်း ဖိတ်ခေါ်ပြီး ထိုထက်နက်သော အကျိုးကို သူကိုယ်တိုင် ရှာဖွေတွေ့ရှိစေပါ။
4

လှည့်ကွက်ပြောင်းသွားသော ပြက်ရယ်စကား ဘတကဝါဒေန

မထေရ်သည် အပ္ပရာများကြောင့် ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်နေသည်ဟု သိသောအခါ အဖော်ရဟန်းများက “ကြေးစား” နှင့် “ဘုရားရှင်က ရွေးယူထားသူ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ မထေရ်သည် ထိုစကားများကြောင့် စိတ်မသက်မသာ၊ ငြီးငွေ့ပြီး စက်ဆုပ်သည်။ ဤရှက်ရွံ့မှုသည် မထေရ်၏ အပြောင်းအလဲအချက် ဖြစ်လာသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
မိမိသည် အကျိုးရလဒ်အတွက် ကောင်းမှုပြုသည်ဟု တစ်စုံတစ်ဦးက ပြောလျှင် စိတ်မဆိုးမီ ဒါ မှန်သလားဟု ရိုးရိုးသားသား မေးကြည့်ပါ။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မှန်နေလျှင် ၎င်းသည် မိမိ၏ အကြောင်းရင်းကို မြှင့်တင်ရန် အခွင့်အလမ်း ဖြစ်သည်။
5

ခွာ၍ အပြင်းအထန် ကြိုးစားခြင်း ဧကော ဝူပကဋ္ဌော အပ္ပမတ္တော အာတာပီ ပဟိတတ္တော

မထေရ်သည် အဖွဲ့မှ ခွာသွားပြီး တစ်ပါးတည်းနေကာ မမေ့မလျော့ဘဲ လုံ့လရှိပြီး ပြတ်သားသောစိတ်ဖြင့် မကြာမီ ဗြဟ္မစရိယ၏ အဆုံးကို ထင်ရှားပြုနိုင်သည်။ ဇာတိကုန်ပြီ၊ ပြုသင့်သောကိစ္စကို ပြုပြီးပြီဟု ထင်ရှားသိပြီး ရဟန္တာတစ်ပါး ဖြစ်လာသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
စေ့ဆော်မှုဟောင်း မလုံလောက်ကြောင်း သိလျှင် အနှောင့်အယှက်မရှိသော အချိန်နှင့် နေရာကို ပန်းတိုင်နှင့်အတူ အပြည့်အဝ စီစဉ်ပါ။ ဥပမာ လေ့ကျင့်နေစဉ် လူမှုကွန်ရက်ကို ပိတ်ထားခြင်း။
6

စေ့ဆော်မှုဟောင်း ကိုယ်တိုင်ကွယ်ပျောက်သွားခြင်း မဒ္ဒိတော ကာမကဏ္ဋကော

နန္ဒမထေရ်သည် အပ္ပရာဆိုင်ရာ အာမခံချက်မှ ဘုရားရှင်ကို လွှတ်ပေးရန် လျှောက်ထားသည်။ ဘုရားရှင်က “သင်၏စိတ်သည် မဆုပ်ကိုင်သဖြင့် အာသဝတို့မှ လွတ်မြောက်သည့်အခါ ငါသည်လည်း ထိုအာမခံချက်မှ လွတ်ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူပြီး ကာမဟူသော ရွှံ့နွံကို ကူးမြောက်သော၊ ကာမဟူသော ဆူးကို ချေမှုန်းနိုင်သော၊ မောဟကုန်ခြင်းသို့ ရောက်သော ရဟန်းသည် သုခ ဒုက္ခတို့ကြောင့် မတုန်လှုပ်ဟု ဥဒါန်းကြွေးကြော်တော်မူသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
တစ်စုံတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရင်း ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်တန်ဖိုးကို မြင်လာလျှင် ယခင်ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သော ဆုလာဘ်ကို လွှတ်ချနိုင်သည်။ ဥပမာ စာရေးခြင်းသည် ကိုယ်ပိုင်ချမ်းသာဖြစ်လာသောအခါ လိုက်တ်ရေတွက်ခြင်းကို ရပ်ပါ။
7

ကောင်းလိုစိတ်မှ လာသော ဆုံးမမှု ယသောဇသုတ္တံ

ယသောဇသုတ်တွင် ရှင်ယသောဇနှင့်အတူ လာသော ရဟန်း 500 သည် ငါးသည်တို့ ငါးလုသကဲ့သို့ ဆူညံကြသည်။ ဘုရားရှင်က ထွက်ခွာစေရန် ရှုံ့ချတော်မူသည်။ ရှင်ယသောဇက ရဟန်းများကို ဘုရားရှင်သည် အကျိုးလိုလား၍ သနားကြင်နာသောကြောင့် ပြုတော်မူသည်ဟု စဉ်းစားရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရဟန်းအားလုံးသည် ဝဂ္ဂုမုဒါမြစ်ကမ်းတွင် ဝါကပ်ပြီး ထိုဝါအတွင်း ကြိုးစား၍ ဝိဇ္ဇာသုံးပါး ရရှိကြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရားရှင်က နောက်လိုက်လာခဲ့စေရန် မိန့်တော်မူသည်။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်
ဆရာ သို့မဟုတ် ဦးစီးအရာရှိထံမှ ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမခံရလျှင် ရှင်ယသောဇကဲ့သို့ သူသည် ကိုယ့်အတွက် ကောင်းလိုသည်ဟု မြင်ကြည့်ပြီး နာကျင်မှုကို ဖွံ့ဖြိုးမှု အားအင်အဖြစ် ပြောင်းပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

ဤဇာတ်လမ်းသည် လောကီဆုလာဘ်ရရန် ကောင်းမှုပြုရမည်ဟု မသွန်သင်ပါ။ မြင်သင့်သည်မှာ တပည့်ရပ်နေသည့်နေရာမှ စတင်သော ဆရာ၏ ဥပါယ်ဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်သည် အတင်းအကျပ်မလုပ်ဘဲ နန္ဒမထေရ်က တန်ဖိုးထားပြီးသားအရာကို သုံး၍ လမ်းပေါ်တွင် ဆက်နေစေကာ မထေရ်ကိုယ်တိုင် ပိုမြင့်မြတ်သော တန်ဖိုးကို မြင်လာစေသည်။

လက်တွေ့ဘဝတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမစေ့ဆော်မှုသည် စင်ကြယ်လေ့မရှိပါ။ အချို့သူများသည် ကြည့်ကောင်းလိုသဖြင့် လေ့ကျင့်ခန်းစတင်ကြသည်၊ အိပ်ပျော်လိုသဖြင့် တရားထိုင်ကြသည်၊ ကောင်းမွန်သော ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ရလိုသဖြင့် စေတနာ့ဝန်ထမ်းလုပ်ကြသည်။ ကိစ္စမရှိပါ၊ ထိုနေရာတွင်သာ မရပ်ဘဲ ဆက်သွားလျှင် ပြီးသည်။ ပြုလုပ်ရင်း ထိုအရာ၏ ကိုယ်ပိုင်တန်ဖိုးကို မြင်လာသောအခါ ယခင်စေ့ဆော်မှုသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပါ၊ နန္ဒမထေရ်က အပ္ပရာဆိုင်ရာ အာမခံချက်ကို ကိုယ်တိုင်လွှတ်ပေးရန် တောင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

မိဘ၊ ဆရာ သို့မဟုတ် အလုပ်ခွင်ဦးစီးများလည်း ဤမူကို အသုံးချနိုင်သော်လည်း မိမိအကျိုးအတွက် လှည့်စားရာ မရောက်စေရန် သတိထားရမည်။ သုတ်ထဲရှိ ဥပါယ်သည် သင်ကြားခံရသူ၏ အကျိုးကို အခြေခံထားသည်။

ဖတ်ပြီးသည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အကောင့်ဝင်ပါ