ဇရာသုတ္တနိဒ္ဒေသ: ထင်သည်ထက် ပိုတိုသော အသက်
နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

ဇရာသုတ္တနိဒ္ဒေသ: ထင်သည်ထက် ပိုတိုသော အသက်

ဇရာသုတ္တနိဒ္ဒေသော

မဟာနိဒ္ဒေသရှိ ဇရာသုတ်၏ ရှင်းလင်းချက်ဖြစ်သည်။ အသက်သည် တစ်ခဏသာ တည်နိုင်ခြင်းနှင့် အသက်ရှူမှုတွင် ချိတ်ဆွဲထားခြင်း ဤနှစ်ကြောင်းကြောင့် အနည်းငယ်သာ ရှိကြောင်း၊ လူသည် အရွယ်မရွေး သေနိုင်ကြောင်း၊ မိမိဥစ္စာဟု စွဲလမ်းခြင်း နှစ်မျိုးရှိကြောင်းနှင့် ဘုရားရှင်ကို အမှန်တကယ် ကိုးကွယ်သူသည် ထိုစွဲလမ်းမှုသို့ မညွတ်ကြောင်းကို ဟောသည်။

8 ချက်

နိဒ္ဒေသသည် ခုဒ္ဒကနိကာယ် သုတ္တန္တပိဋကတ်ရှိ ကျမ်းဖြစ်၍ သုတ္တနိပါတ်ရှိ သုတ်များကို စကားလုံးတစ်လုံးချင်း ရှင်းလင်းသည်။ မဟာနိဒ္ဒေသ၏ ဇရာသုတ္တနိဒ္ဒေသတွင် အဋ္ဌကဝဂ်ရှိ ဇရာသုတ်ကို ရှင်းလင်းထားသည်။ ထိုသုတ်သည် ဤအသက်သည် အလွန်နည်းပါးလှသည်၊ လူသည် နှစ်တစ်ရာအတွင်း သေသည်၊ ထိုထက်ပိုနေသူသည်လည်း ဇရာကြောင့် သေသည်ဟူ၍ စသည်။

နိဒ္ဒေသသည် အသက်နည်းသည်ဟူသော စကားကို နှစ်အရေအတွက်အားဖြင့်သာ မရှင်းပြဘဲ အဓိပ္ပာယ်နှစ်နည်း ခွဲသည်။ တည်ရှိမှုနည်းသဖြင့် အသက်နည်းခြင်းနှင့် ၎င်း၏ တာဝန် သို့မဟုတ် အားနည်းသဖြင့် အသက်နည်းခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် လူ့အသက်ကို နတ်ဘုံအမျိုးမျိုး၏ အသက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြီး ကုသိုလ်ကို အလျင်အမြန်ပြုရန် သတိပေးသော ဗုဒ္ဓဝစနကို ကိုးကားသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် မိမိဥစ္စာဟု စွဲလမ်းခြင်း၊ မစ္ဆရိယငါးမျိုးနှင့် ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်အားဖြင့် မုနိဖြစ်စေသော တရားများကို ရှင်းပြသည်။

  1. 1

    အသက်သည် တစ်ခဏသာ တည်ရှိခြင်း ဌိတိပရိတ္တတာယ ဝါ အပ္ပကံ ဇီဝိတံ

    နိဒ္ဒေသက ကျော်လွန်သွားပြီးသော စိတ်ခဏ၌ ရှိခဲ့သည့် အသက်သည် ယခုအချိန်တွင် မရှိတော့၊ နောက်ရောက်လာမည့် စိတ်ခဏ၌ ရှိမည့် အသက်လည်း မရှိသေးဟု ရှင်းပြသည်။ အသက်သည် ပစ္စုပ္ပန်ခဏတွင်သာ အမှန်တကယ် ရှိသည်။ ခန္ဓာတို့သည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ချုပ်ပျက်ကာ သံချွန်ထိပ်ပေါ်ရှိ မုန်ညင်းစေ့ကဲ့သို့ တည်နေသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    စိတ်သည် မနေ့ကအကြောင်း နစ်မြုပ်နေချိန် သို့မဟုတ် မနက်ဖြန်ကို စိုးရိမ်နေချိန်တွင် ယခုအသက်ရှူခြင်းကို ပြန်၍ ခံစားပါ။ ဤအသက်ရှူခြင်းသည် အမှန်တကယ် ရှိသော အသက်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတည်း ဖြစ်သည်။

  2. 2

    အသက်သည် ထွက်သက်ဝင်သက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားခြင်း အဿာသူပနိဗဒ္ဓံ ဇီဝိတံ

    အသက်သည် ထွက်သက်၊ ဝင်သက်နှင့် မဟာဘုတ်လေးပါး၊ အပူ၊ အာဟာရနှင့် ဝိညာဉ်တို့နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ နိဒ္ဒေသက ဤအရာများသည် အားနည်းယုတ်ညံ့သည်၊ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မှီခိုနေသော်လည်း အမြဲတမ်း ထောက်ပံ့ထားနိုင်ခြင်း မရှိဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် အသက်သည် နောက်တစ်နည်းအားဖြင့် နည်းပါးသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    နောက်တစ်ကြိမ် အနည်းငယ်ဖျားနာခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ရှူမလွယ်ကူသောအခါ အသက်သည် မည်မျှ ကြွပ်ဆတ်သည်ကို သတိရရန် အခွင့်အလမ်းအဖြစ် သဘောထားပြီး ဆက်လက်အလုပ်လုပ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါ။

  3. 3

    ဦးခေါင်းမီးလောင်သကဲ့သို့ ကုသိုလ်ကို အလျင်အမြန် ပြုခြင်း အပ္ပံ ဝတ ဇီဝိတံ ဣဒံ

    နတ်ဘုံအသီးသီးမှ ဗြဟ္မာအထိ အသက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လူ့အသက်သည် တိုလှသည်။ နိဒ္ဒေသက လူ့အသက်နည်းသည်၊ ကုသိုလ်ပြုသင့်သည်၊ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သင့်သည်၊ ကြာရှည်စွာ နေသူသည်လည်း နှစ်တစ်ရာခန့်သာဖြစ်သည်ဟူသော ဗုဒ္ဓဝစနကို ကိုးကားသည်။ ထို့ပြင် ဦးခေါင်းမီးလောင်နေသူကဲ့သို့ အလျင်အမြန် ကျင့်သင့်သည်၊ နေ့ညများ ကုန်လွန်၍ အသက်သည် ချောင်းငယ်ရှိ ရေကဲ့သို့ ကုန်ဆုံးသွားသည်ဟူသော ဂါထာကိုလည်း ကိုးကားသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ရွှေ့ဆိုင်းထားသော ကောင်းသည့်အလုပ်များ ဥပမာ တစ်စုံတစ်ဦးကို တောင်းပန်ခြင်း၊ မိဘထံ ဖုန်းဆက်ခြင်း၊ တရားထိုင်ခြင်း စသည်တို့မှ တစ်ခုကို ရွေးပြီး ဤအပတ်အတွင်း လုပ်ပါ။

  4. 4

    အရွယ်မရွေး သေနိုင်ခြင်း ဩရံ ဝဿသတာပိ မိယျတိ

    နိဒ္ဒေသက လူသည် ဝမ်းတွင်းတွင် ရှိစဉ်၊ ကလေးမွေးစ၊ အသက်ဝက်လ၊ တစ်နှစ်၊ ဆယ်နှစ်မှ ကိုးဆယ်အထိ သေနိုင်ကြောင်း တစ်ဆင့်ချင်း ပြသည်။ နှစ်တစ်ရာထက် ကျော်ကြာနေသူမှာလည်း သွားကျိုးသည့်၊ ဆံပင်ဖြူသည့်၊ အရေတွန့်သည့်၊ ကျောကုန်းသည့်၊ တောင်ဝှေးထောက်သည့်နေ့သို့ ရောက်ပြီး ဇရာကြောင့် သေရမည်သာဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    အရေးကြီးသော ကိစ္စများကို အသက်ကြီးမှ လုပ်နိုင်သည်ဟု မထင်ပါနှင့်။ ဥပမာ မိသားစုအတွက် အလိုဆန္ဒကို ရေးသားထားခြင်းကို ယနေ့ကပင် လုပ်နိုင်သည်။

  5. 5

    မိမိဥစ္စာဟု စွဲလမ်းခြင်း နှစ်မျိုး တဏှာမမတ္တဉ္စ ဒိဋ္ဌိမမတ္တဉ္စ

    မိမိဥစ္စာဟု စွဲလမ်းခြင်းတွင် တဏှာမှ ဖြစ်သည်နှင့် ဒိဋ္ဌိမှ ဖြစ်သည်ဟူ၍ ရှိသည်။ လူသည် ဥစ္စာ လုယူခံရမည်ကို ကြောက်သည့်အချိန်၊ လုယူခံရပြီးသည့်အချိန်၊ ဥစ္စာ ပြောင်းလဲနေသည့်အချိန်နှင့် ပြောင်းလဲပြီးသည့်အချိန်တို့တွင် ပူဆွေးသည်။ စွဲလမ်းခြင်းကိုယ်တိုင်လည်း မမြဲ၊ ကွဲကွာခြင်းက အဆုံးဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မိမိသည် အဘယ်အရာကို နှစ်သက်သဖြင့် (တဏှာ) ပိုင်ဆိုင်လိုသနည်း၊ အဘယ်အတွေးကို ဤသို့သာ ဖြစ်ရမည်ဟု ယုံကြည်သဖြင့် (ဒိဋ္ဌိ) စွဲလမ်းနေသနည်းကို သတိပြုပါ။ နှစ်မျိုးလုံးသည် ဒုက္ခကို တူညီစွာ ဖြစ်စေနိုင်သည်။

  6. 6

    ဘုရားရှင်ကို ကိုးကွယ်သူသည် စွဲလမ်းခြင်းသို့ မညွတ်ခြင်း န မမတ္တာယ နမေထ မာမကော

    မာမကဟူသော စကားကို နိဒ္ဒေသက ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာကို မိမိ၏အရာအဖြစ် ကိုးကွယ်သူဟု ရှင်းပြသည်။ ထို့ပြင် လှည့်စားသော၊ ခက်ထန်သော၊ စကားပလုံးပလောင်ဆိုသော၊ မာန်အလွန်ကြီးသော၊ စိတ်မတည်ကြည်သော ရဟန်းသည် ဘုရားရှင်ကို ကိုးကွယ်သူ မဟုတ်ဟူသော ဗုဒ္ဓဝစနကို ကိုးကားသည်။ လှည့်စားခြင်းမရှိ၊ ပလုံးပလောင်မဆို၊ ပညာရှိ၊ မခက်ထန်၊ စိတ်တည်ကြည်သော ရဟန်းမှာမူ ဘုရားရှင်ကို ကိုးကွယ်သူဖြစ်၍ ဓမ္မဝိနည်း၌ ဖွံ့ဖြိုးသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မိမိ၏ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်ဖြစ်မှုကို ဘုန်းကြီးကျောင်းသွားသည့် အကြိမ်အရေအတွက်ထက် ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုဖြင့် တိုင်းတာပါ။

  7. 7

    မစ္ဆရိယငါးမျိုး ပဉ္စ မစ္ဆရိယာနိ

    ဂါထာရှိ ဥစ္စာစွဲလမ်းခြင်းဟူသော စကားကို နိဒ္ဒေသက မစ္ဆရိယငါးမျိုးဟု ရှင်းပြသည်။ ၎င်းတို့မှာ နေထိုင်ရာကို ဝန်တိုခြင်း၊ အမျိုးကို ဝန်တိုခြင်း၊ လာဘ်ကို ဝန်တိုခြင်း၊ ချီးမွမ်းမှု သို့မဟုတ် အဆင်းအဖြူကို ဝန်တိုခြင်းနှင့် ဓမ္မကို ဝန်တိုခြင်းတို့ဖြစ်ပြီး ပေးလှူရန်ရှိသောအခါ စိတ်ကျုံ့သွားခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မစ္ဆရိယသည် ငွေကြေးကိစ္စသာ မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် အသိပညာ၊ ဖောက်သည်နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အား ပေးသင့်သော ချီးမွမ်းစကားကို ဝန်တိုနေသလားဟု သတိပြုကြည့်ပါ။

  8. 8

    ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်တွင် မုနိဖြစ်ခြင်း တီဏိ မောနေယျာနိ

    နိဒ္ဒေသက ဉာဏ်ကို မောနဟု ခေါ်၍ ဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသူကို မုနိဟု ခေါ်သည်ဟု ရှင်းပြသည်။ မုနိဖြစ်စေသော တရားတွင် လမ်းသုံးသွယ်ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ကိုယ်အားဖြင့် ဒုစရိုက်သုံးပါး၊ နှုတ်အားဖြင့် လေးပါး၊ စိတ်အားဖြင့် သုံးပါးကို ပယ်ခြင်းဖြစ်ပြီး သုစရိုက်ကို ကျင့်ကာ မိမိ၏ ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ်ကို အမီလိုက်သိခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    မုနိ၏ ငြိမ်းချမ်းမှုသည် ငြိမ်ဆိတ်နေခြင်းတစ်ခုတည်းကို မဆိုလိုပါ။ တစ်နေ့ တစ်ခုစီဖြင့် စတင်ပါ။ ဥပမာ ယနေ့ ကြမ်းတမ်းသောစကား မပြောခြင်း၊ မနက်ဖြန် မည်သူ့ကိုမျှ ဆိုးဝါးစွာ မတွေးခြင်း။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

အသက် တိုတောင်းကြောင်း သိခြင်းသည် စိတ်ဓာတ်ကျစေရန် မလိုအပ်ပါ။ နိဒ္ဒေသသည် ဤအမှန်တရားကို ကျွန်ုပ်တို့ရရှိသော အချိန်ကို အမှန်တကယ် ကောင်းသည့်အရာ လုပ်ရန်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့အား ဒုက္ခရောက်စေသော ဥစ္စာစွဲလမ်းမှုကို ဖြေလျှော့ရန် ဖိတ်ခေါ်ရာတွင် အသုံးပြုသည်။

နေ့စဉ် အသုံးချနိုင်သော အချက်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ ဝမ်းနည်းခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ပူခြင်းသည် မိမိဥစ္စာကြောင့် အချိန်နှစ်ကြိမ်တွင် ဖြစ်သည်ကို သတိပြုခြင်းဖြစ်သည်။ ဆုံးရှုံးမည်ကို ကြောက်သည့်အချိန်နှင့် ဆုံးရှုံးပြီးသည့်အချိန်ဖြစ်သည်။ ပထမအချိန်ကို အမီလိုက်သိလျှင် ဒုတိယအချိန်၏ ဒုက္ခသည် ပေါ့ပါးသွားသည်။

သေခြင်းကို ဆင်ခြင်ခြင်းက အလွန်ကြောက်ရွံ့စေ သို့မဟုတ် စိတ်ဓာတ်ကျစေလျှင် ခဏထားပြီး စိတ်ပိုတည်ငြိမ်လာသောအခါ ပြန်၍ ဆင်ခြင်သင့်သည်။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

ဓမ္မသင်္ဂဏီ: ပထမကုသိုလ်စိတ်၊ တစ်ခဏတည်းတွင် တရားများစွာ ရှိခြင်း

သောမနဿသဟဂတံ ဉာဏသမ္ပယုတ္တံ

စိတ္တုပ္ပါဒကဏ္ဍသည် သောမနဿနှင့် ဉာဏ်တို့ ယှဉ်သော ကာမာဝစရကုသိုလ်စိတ်ဖြင့် စတင်ပြီး ထိုခဏတွင် ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ စေတ…

ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများ ရဟန်းချင်းကို နှိပ်စက်ခြင်း: ဆွဲထုတ်၊ ရိုက်၊ စွပ်စွဲ၊ ခိုးနားထောင်ခြင်း

ကုပိတာ အနတ္တမနာ

ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများသည် သတ္တရသဝဂ္ဂီရဟန်းများ ကျောင်းပြုပြင်ပြီးသည်အထိ စောင့်နေပြီး ဆွဲထုတ်ကြသည်၊ ရိုက်ကြသည်၊ ရိုက…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ