ဣဒ္ဓိကထာ: ဣဒ္ဓိဆိုသည်မှာ အောင်မြင်မှုပင်
ဣဒ္ဓိကထာပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်က ဣဒ္ဓိကို “အောင်မြင်မှု” ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ပြီး ကျမ်းများဖော်ပြသည့် စိတ်ကြောင့်ဖြစ်သော ဣဒ္ဓိမှသည်…
ယဒေကော ရမတီ ဝနေ
ကောသမ္ဗီရဟန်းများ ငြင်းခုံမှုကို မရပ်တန့်ကြသောအခါ ဘုရားရှင်သည် ရက္ခိတဝန်တောတွင် တစ်ပါးတည်း ကြွသွား၍ သီတင်းသုံးတော်မူသည်။ ဆင်အုပ်ထဲ ကျပ်တည်းမှုကို ငြီးငွေ့သော ဆင်ကြီးတစ်ကောင်သည် အုပ်မှ ခွဲထွက်လာ၍ ဘုရားရှင်ကို ပြုစုသည်။ နှစ်ပါးစလုံးသည် တိတ်ဆိတ်ခြင်းမှ ချမ်းသာသုခကို ရရှိကြသည်။
ဤအဖြစ်အပျက်သည် ဝိနယပိဋကတ် မဟာဝဂ် ပိုင်း 2 (တွဲ 5) ကောသမ္ဗိက္ခန္ဓကတွင် ပါရှိသည်။ ဤခန္ဓကသည် ကောသမ္ဗီမြို့ရှိ ရဟန်းများ ကွဲပြားသွားပုံနှင့် သံဃာ ပြန်လည်ညီညွတ်လာပုံကို ဖော်ပြသည်။
ဘုရားရှင်သည် အချင်းချင်း မငြင်းခုံကြရန် သုံးကြိမ်တိုင် တားမြစ်တော်မူသော်လည်း ရဟန်းအုပ်စုတစ်ခုက ဘုရားရှင်အား ကိစ္စကို ပစ်ထားတော်မူပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သာ ဤအငြင်းပွားမှုအတွက် တာဝန်ယူပါမည်ဟု လျှောက်ထားကြသည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် ဘုရားရှင်သည် ဆွမ်းခံကြွတော်မူပြီး သံဃာအလယ်တွင် ဂါထာများ မိန့်ကြားတော်မူသည်။ ပညာရှိဖော်ရွေသူ မရပါက ဆင်သည် အုပ်ကို စွန့်၍ သွားသကဲ့သို့ တစ်ပါးတည်း လှည့်လည်ရမည်ဟူသော ဂါထာလည်း ပါဝင်သည်။ ထို့နောက် ကောသမ္ဗီမှ ထွက်ခွာတော်မူပြီး လမ်းတွင် ရှင်ဘဂုနှင့် ညီညွတ်စွာ နေထိုင်ကြသော ရှင်အနုရုဒ္ဓနှင့် သူ၏ အဖော်များထံ ကြွတော်မူသည်။
ပါရိလေယျကရွာအနီးရှိ ရက္ခိတဝန်တောသို့ ရောက်သောအခါ ဘုရားရှင်သည် သာလပင်ကြီး၏ အောက်၌ သီတင်းသုံးတော်မူသည်။ အရင်က ငြင်းခုံနေသော ရဟန်းများကြောင့် မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခု တစ်ပါးတည်းနေရသဖြင့် ချမ်းသာသည်ဟု ကြံစည်တော်မူသည်။ ဆင်ကြီးတစ်ကောင်ကလည်း ဆင်အုပ်ထဲ ကျပ်တည်းမှုကို ငြီးငွေ့သဖြင့် အုပ်မှ ခွဲထွက်လာ၍ ဘုရားရှင်အတွက် ရေခပ်ပြီး နေရာ တံမြက်လှည်းလှူဒါန်းသည်။ ဆင်နှင့် မျောက်တို့က ပျားလပို့ လှူဒါန်းသော အကြောင်းကို ထိုင်းလူမျိုးတို့ ပါလေလေယျကဘုရားရုပ်ပွားတော်မှ ရင်းနှီးကြသော်လည်း ဤဝိနည်းအခန်းတွင် မပါရှိဘဲ အဋ္ဌကထာမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘုရားရှင်သည် ကောသမ္ဗီရဟန်းများအား မလုပ်ကြနှင့်၊ မငြင်းကြနှင့်၊ မခိုက်ရန်ဖြစ်ကြနှင့်၊ မတိုက်ခိုက်ကြနှင့်ဟု သုံးကြိမ်တိုင် တားမြစ်တော်မူသော်လည်း ရဟန်းအုပ်စုတစ်ခုက ဘုရားရှင်အား ချမ်းသာစွာ သီတင်းသုံးတော်မူပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သာ ဤအငြင်းပွားမှုအတွက် တာဝန်ယူပါမည်ဟု လျှောက်ထားကြသည်။ ဘုရားရှင်က ဤသူတို့ ခေါင်းမာလှသည်၊ နားလည်စေရန် ခက်ခဲသည်ဟု ကြံစည်တော်မူပြီး ထတော်မူသည်။
ကောင်းစွာ အကြိမ်ကြိမ်ပြောသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်က မနားထောင်သေးလျှင် အကြီးအကျယ်ဖြစ်လာသည်အထိ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောရန် မလိုပါ။ ခွာခြင်းသည်လည်း ပြုမူမှုတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
ကောသမ္ဗီမှ မထွက်ခွာမီ ဘုရားရှင်သည် ပညာရှိအဖော်ကို ရပါက သူနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ လှည့်လည်ရမည်၊ မရပါက ရာဇာမင်း နိုင်ငံကို စွန့်သကဲ့သို့၊ ဆင်သည် အုပ်ကို စွန့်သကဲ့သို့ တစ်ပါးတည်း လှည့်လည်ရမည်၊ လူမိုက်တွင် အဖော်ဖြစ်မှု မရှိသောကြောင့် တစ်ပါးတည်း လှည့်လည်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟူသော ဂါထာကို မိန့်တော်မူသည်။
မိတ်ဆွေအုပ်စုက မိမိကို ပိုဆိုးလာစေမည့်လမ်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားပါက မိမိကိုယ်ကိုယ် အချိန်ပိုပေးခြင်းသည် ကျရှုံးမှု မဟုတ်ဘဲ သတိရှိရှိ ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။
လမ်းခရီးတွင် ဘုရားရှင်သည် ရှင်ဘဂုထံ ကြွတော်မူပြီး ရှင်အနုရုဒ္ဓ၊ နန္ဒိယမထေရ်နှင့် ကိမ္ဗိလမထေရ်တို့ထံသို့ ကြွတော်မူသည်။ ထိုသူတို့သည် နို့နှင့်ရေကဲ့သို့ ရောနှောညီညွတ်စွာ နေထိုင်ကြသည်။ ဆွမ်းခံမှ အရင်ပြန်ရောက်သူက နေရာခင်းပေးသည်၊ နောက်မှပြန်ရောက်သူက သိမ်းဆည်းသန့်ရှင်းရေး ပြုလုပ်သည်။ တစ်ဦးတည်း မမနိုင်သောအလုပ်ကို လက်ယပ်ခေါ်၍ ကူညီစေပြီး ထိုကိစ္စအတွက် စကားပြောဆိုရန်လည်း မလိုပေ။
ငြင်းခုံနေသော အုပ်စုမှ ခွာသော်လည်း အတူတကွ ကောင်းစွာ နေထိုင်သူများထံ သွားရောက်နိုင်သည်။ ထိုသူတို့သည် ညီညွတ်မှု ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား ပြသသော ဥပမာများ ဖြစ်သည်။
ရက္ခိတဝန်တော သာလပင်ကြီးအောက်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဘုရားရှင်သည် အရင်က ကောသမ္ဗီရဟန်းများ ရန်ဖြစ်မှုနှင့် သံဃာအတွင်း အဓိကရုဏ်း ဖြစ်စေမှုကြောင့် မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခု အဖော်မရှိဘဲ တစ်ပါးတည်း သီတင်းသုံးရသဖြင့် ချမ်းသာသက်သာသည်ဟု ကြံစည်တော်မူသည်။
လူများနှင့် ရှုပ်ထွေးသောကာလကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် မိမိကိုယ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ နေခွင့်ပေး၍ စိတ်သည် မည်မျှ ပေါ့ပါးလာသည်ကို အကဲခတ်ကြည့်ပါ။
ဆင်ကြီးတစ်ကောင်သည် ဆင်ထီး၊ ဆင်မနှင့် ဆင်ကလေးများနှင့် ရောနှောနေထိုင်ရာ ထိပ်ပိုင်း ဖြတ်စားပြီးသော မြက်များကိုသာ စားရသည်။ မိမိချိုးလိုက်သော သစ်ကိုင်းများကိုလည်း အခြားဆင်များက စားကုန်ကြသည်။ နောက်ကျိသောရေကိုသာ သောက်ရသည်။ ရေဆိပ်သို့ ဆင်းချိန်၊ တက်ချိန်တွင်လည်း ဆင်မများက ကြပ်ကြပ်သိပ်သိပ် ဝင်ရောက်တိုးကြသည်။
မိမိဘဝတွင် အချိန်၊ အာရုံစိုက်မှုနှင့် စွမ်းအင်အားလုံး အခြားသူများ ကျန်ရစ်သောအရာကိုသာ ရရှိနေသည့် ကာလ ရှိမရှိ ကြည့်ပါ။ ထို့နောက် မိမိကိုယ်ပိုင် အချိန်ကို တကယ်ထားရှိနိုင်သည့် နည်းလမ်းကို ရှာပါ။
ဆင်သည် အုပ်မှ ရှောင်ထွက်၍ တစ်ကောင်တည်း နေသင့်သည်ဟု ကြံစည်ပြီး ရက္ခိတဝန်တောသို့ လျှောက်လာကာ ဘုရားရှင်ထံ ချဉ်းကပ်သည်။ နှာမောင်းဖြင့် သောက်ရေ သုံးရေခပ်၍ ထားလှူဒါန်းပြီး စိမ်းသောအပင်များ မရှိအောင် နေရာကို တံမြက်လှည်းသည်။ ဆင်သည် ယခုအခါ တစ်ကောင်တည်း နေရသဖြင့် ချမ်းသာသက်သာသည်ဟု ခံစားရသည်။
ခွဲထွက်နေခြင်းသည် ဗလာဖြစ်ရန် မလိုပါ။ ဆင်သည် ထိုအချိန်ကို တန်ဖိုးရှိသောအရာကို စောင့်ရှောက်ရာတွင် အသုံးချသည်။ ကျွန်ုပ်တို့လည်း တိတ်ဆိတ်သောအချိန်ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိသောအရာ ဥပမာ ဘာဝနာပွားခြင်း သို့မဟုတ် ကောင်းသောစာအုပ် ဖတ်ခြင်းတို့တွင် သုံးနိုင်သည်။
ဘုရားရှင်သည် မိမိ၏ တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် ဆင်၏ အတွေးကို သိတော်မူသဖြင့် ရထားရိုးကွေးကဲ့သို့ လှပသော စွယ်ရှိသော ဤဆင်၏ စိတ်သည် မြတ်သူ၏ စိတ်နှင့် ကိုက်ညီသည်၊ အကြောင်းမှာ နှစ်ပါးစလုံး တောထဲတွင် တစ်ပါးတည်း နေရသည်ကို နှစ်သက်ကြသောကြောင့်ဟု ဥဒါန်း ကျူးတော်မူသည်။
ငြိမ်းချမ်းမှုမှ ရသော ချမ်းသာမှုကို အသက်ရှင်သည့်သတ္တဝါအားလုံး သိနိုင်သည်။ ဘုန်းကြီးကျောင်း သို့မဟုတ် ဘာဝနာသင်တန်း ရောက်သည်အထိ စောင့်စရာမလိုပါ။ အိမ်ရှိ တိတ်ဆိတ်သောထောင့်တွင်ပင် စတင်နိုင်သည်။
ဤအဖြစ်အပျက်သည် ပဋိပက္ခရှိတိုင်း ပြဿနာမှ ထွက်ပြေးရမည်ဟု မသင်ပေးပါ။ ဘုရားရှင်သည် ဦးစွာ သုံးကြိမ်တိုင် တားမြစ်ရန် ကြိုးစားတော်မူခဲ့သည်။ အခြားတစ်ဖက်က တကယ် မနားထောင်သောအခါ ခွာ၍ စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေခြင်းသည် ဆက်ငြင်းခုံခြင်းထက် ပိုမိုပညာရှိသောနည်း ဖြစ်သည်။
ယနေ့ဘဝတွင် လူအများစုသည် ချက်တင်အုပ်စုများ၊ အစည်းအဝေးများနှင့် သတင်းများအလယ်တွင် တစ်နေ့လုံး နေကြရသည်။ ထိပ်ပိုင်း ဖြတ်စားပြီးသော မြက်ကို စားရပြီး နောက်ကျိသောရေကို သောက်ရသည့် ဆင်နှင့် တူသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ တိတ်ဆိတ်စွာ ခွဲထွက်နေခြင်း ဥပမာ ဥယျာဉ်တွင် လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ တစ်နာရီ ဖုန်းပိတ်ထားခြင်းတို့က စိတ်ကို အနားရစေသည်။
ဤနေရာ၌ တစ်ကိုယ်တည်း နေခြင်းသည် လူအားလုံးနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဘုရားရှင်သည် ညီညွတ်စွာ နေထိုင်သော ရဟန်းများထံ ကြွတော်မူခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သာဝတ္ထိသို့ ပြန်ကြွတော်မူသည်။ အထီးကျန်မှုသည် ကြာရှည်သော ဝမ်းနည်းမှု ဖြစ်လာပါက ယုံကြည်ရသူနှင့် ပြောဆိုသင့်သည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်က ဣဒ္ဓိကို “အောင်မြင်မှု” ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ပြီး ကျမ်းများဖော်ပြသည့် စိတ်ကြောင့်ဖြစ်သော ဣဒ္ဓိမှသည်…
ရှင်သာရိပုတ္တရာ သွန်သင်သော လူငါးမျိုးအပေါ် မုန်းတီးနာကြည်းမှုကို ငြိမ်းစေသည့်နည်း — သူ့ထံရှိ ကောင်းသောအပိုင်းက…
မာရ်၏ သမီးသုံးဦးဖြစ်သော တဏှာ၊ အရတိနှင့် ရာဂါတို့သည် အသက်အရွယ်အမျိုးမျိုးရှိသော အမျိုးသမီးများအဖြစ် ဖန်ဆင်း၍ ဘု…
ဂိလာနဝဂ်မှ တရားငါးချက်စီပါသော အစုသုံးစု — ပြုစုရလွယ်သော လူနာ၏ အရည်အချင်း၊ ကောင်းမွန်သော သူနာပြု၏ အရည်အချင်းနှင…