သကလိကသုတ်: သတိဖြင့် ကိုယ်၏ နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ခြင်း
စိတ်ပြုစုခြင်း

သကလိကသုတ်: သတိဖြင့် ကိုယ်၏ နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ခြင်း

သကလိကသုတ္တံ

ဘုရားရှင်၏ ခြေတော်ကို ကျောက်စိတ်က ထိုးခွင်းသဖြင့် ပြင်းထန်သော ဝေဒနာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဘုရားရှင်သည် သတိသမ္ပဇညဖြင့် သည်းခံတော်မူ၍ မလှုပ်ရှားမငြိမ်မသက်ဘဲ နေတော်မူသည်။ မာရ်နတ်က ပျင်းရိသဖြင့် လှဲနေသည်ဟု လှောင်ပြောင်သော်လည်း နတ်များက ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ အာဇာနည်မြင်းကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူကြောင်း ချီးမွမ်းကြသည်။

8 ချက်

သံယုတ္တနိကာယ် သဂါထဝဂ်ရှိ သကလိကသုတ်တွင် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုတည်းကို ဖော်ပြသော သုတ်နှစ်ခု ရှိသည်။ ဘုရားရှင်သည် ရာဇဂြိုဟ်မြို့နယ် မဒ္ဒကုစ္ဆိမိဂဒါဝုန်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ခြေတော်ကို ကျောက်စိတ်က ထိုးခွင်းသဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ ဝေဒနာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုဝေဒနာသည် ဆင်းရဲ၍ ပြင်းထန်ကာ စပ်ရှသည်၊ မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်သည် သတိသမ္ပဇညရှိ၍ ထိုဝေဒနာကို မလှုပ်ရှားမငြိမ်မသက်ဘဲ သည်းခံတော်မူပြီး သင်္ဃာဋိသင်္ကန်းကို လေးထပ်ခေါက်ခင်းစေကာ သတိသမ္ပဇညဖြင့် သီဟသေယျာ အိပ်ရာကို ပြုတော်မူသည်။

မာရသံယုတ်တွင် မာရ်နတ်သည် မိုက်မဲသဖြင့် သို့မဟုတ် ကဗျာစပ်ဆိုသဖြင့် အိပ်နေသည်ဟု လှောင်ပြောင်လာသည်။ ဘုရားရှင်က သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် သနားကြင်နာသဖြင့် အိပ်တော်မူကြောင်း ပြန်လည်မိန့်တော်မူသည်။ ဒေဝတာသံယုတ်တွင်မူ သတုလ္လပကာယိကနတ်ပေါင်း 700 သည် ပထမယာမ်၌ ဘုရားရှင်ထံ ချဉ်းကပ်ကာ ဘုရားရှင်သည် နဂါးကဲ့သို့ ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ အာဇာနည်ကဲ့သို့ ရဲရင့်သူ၊ တာဝန်ကို ဆောင်ရွက်သူ၊ ဆုံးမပြီးသူ ဖြစ်တော်မူကြောင်း ဥဒါန်းကျူးကာ ချီးမွမ်းကြသည်။

ဤသုတ်သည် ဘုရားရှင်တွင်ပင် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ နာကျင်မှု ရှိကြောင်း ပြသသည်။ ကွာခြားချက်မှာ စိတ်တော်သည် ထိုနာကျင်မှုကြောင့် မလွှမ်းမိုးခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

  1. 1

    ဘုရားရှင်လည်း နာကျင်တော်မူခြင်း ဘဂဝတော ပါဒေါ သကလိကာယ ခတော ဟောတိ

    ဘုရားရှင်၏ ခြေတော်ကို ကျောက်စိတ်က ထိုးခွင်းသဖြင့် ကိုယ်တော်၌ ဖြစ်ပေါ်သော ဝေဒနာသည် ဆင်းရဲ၍ ပြင်းထန်ကာ စပ်ရှပြီး မနှစ်မြို့ဖွယ်၊ မသက်သာဖွယ် ဖြစ်သည်။ ဘုရားရှင်က နာကျင်မှု မခံစားရဟု သုတ်တွင် မဖော်ပြထားပါ။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    နာကျင်သည့်အခါ လေ့ကျင့်မှု မလုံလောက်သဖြင့်ဟု မိမိကိုယ်ကို မအပြစ်တင်ပါနှင့်။ ကိုယ်ခန္ဓာနာကျင်မှုသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ပုံမှန်အခြေအနေဖြစ်ပြီး စိတ်ကို အကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်ထားသူများတွင်ပင် ရှိသည်။

  2. 2

    သတိသမ္ပဇညဖြင့် သည်းခံ၍ မငြိမ်မသက်ခြင်း သတော သမ္ပဇာနော အဓိဝါသေတိ အဝိဟညမာနော

    ဘုရားရှင်သည် သတိနှင့် သမ္ပဇည ရှိတော်မူ၍ ထိုဝေဒနာများကို မငြိမ်မသက်ဘဲ သည်းခံတော်မူသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ နာကျင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်ပုံအတိုင်း သိမြင်တော်မူပြီး ရုန်းကန်ဆန့်ကျင်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ဆင်းရဲမှုထဲသို့ နစ်မြုပ်ခြင်း မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    နာကျင်နေစဉ် ဖြည်းဖြည်း အသက်ရှူပြီး နာကျင်မှုက ဘယ်နေရာတွင်ရှိသည်၊ ဘယ်လို ပြောင်းလဲသည်ကို ကြည့်ပါ။ “ဘယ်တော့ပျောက်မလဲ” ဟု အတွေးထဲ ပတ်နေခြင်းအစား ဤသို့ ပြုကြည့်ပါ။

  3. 3

    သတိဖြင့် အနားယူခြင်း သီဟသေယျံ ကပ္ပေသိ

    ဘုရားရှင်သည် သင်္ဃာဋိသင်္ကန်းကို လေးထပ်ခေါက်ခင်းစေပြီး လက်ျာဘက်နံတောင်းဖြင့် ခြေတော်ကို ထပ်ထားကာ သီဟသေယျာ အိပ်ရာကို ပြုတော်မူ၍ သတိသမ္ပဇည ရှိတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် သည်းခံခြင်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို သင့်လျော်စွာ စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် အတူ ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ဒဏ်ရာရပါက သို့မဟုတ် မနေသာပါက အနားယူခြင်းသည် အားနည်းခြင်း မဟုတ်ပါ။ သက်တောင့်သက်သာ ရှိသည့်ပုံစံ စီစဉ်ပါ၊ ဒဏ်ရာကို ဂရုစိုက်ပါ၊ ထို့နောက် အပြစ်ရှိသည်ဟု မခံစားဘဲ အနားယူပါ။

  4. 4

    လှောင်ပြောင်မှုကြောင့် မတုန်လှုပ်ခြင်း မန္ဒိယာ နု သေသိ

    မာရသံယုတ်တွင် မာရ်နတ်က မိုက်မဲသဖြင့် သို့မဟုတ် ကဗျာစပ်ဆိုသဖြင့် အိပ်တော်မူသလားဟု မေးသည်။ ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ တစ်ပါးတည်းနေ၍ ထိုကဲ့သို့ အိပ်ပျော်ရန် ရည်ရွယ်နေသလားဟု ဆိုသည်။ ဘုရားရှင်က မိုက်မဲသဖြင့် အိပ်တော်မူခြင်း မဟုတ်ဘဲ အကျိုးကို ရရှိပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု ကင်းစင်ပြီဟု မိန့်တော်မူသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ဖျားနာသောအခါ တစ်ဦးဦးက ပျင်းရိသည်ဟု သို့မဟုတ် အားနည်းသည်ဟု မြင်လျှင် မိမိကိုယ်ကို ချက်ချင်း သက်သေပြရန် မလိုပါ။ မိမိ၏ အကြောင်းရင်းကို ရှင်းလင်းစွာ သိပြီး ဆက်လက်၍ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပါ။

  5. 5

    သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် သနားကြင်နာသဖြင့် အိပ်တော်မူခြင်း သဗ္ဗဘူတာနုကမ္ပီ

    ဘုရားရှင်က ရင်ဘတ်တွင် မြားစူးနေသူပင် အိပ်ပျော်နိုင်သည်၊ မြားကင်းပြီးသော ငါ့အတွက် အဘယ့်ကြောင့် မအိပ်ရမည်နည်းဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဘုရားရှင်သည် မကြောက်တော်မူ၊ နေ့ညမရွေး ပူပန်ခြင်း မရှိတော်မူဘဲ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် သနားကြင်နာသဖြင့် အိပ်တော်မူသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ကိုယ်ခန္ဓာ မသက်သာသည့်ကာလတွင် အလားတူ ဖျားနာနေသော အခြားသူများအတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ဆန္ဒကို ပေးပို့ကြည့်ပါ။ စိတ်သည် မိမိ၏ နာကျင်မှုတစ်ခုတည်းတွင်သာ ကျဉ်းမြောင်းမနေတော့ပါ။

  6. 6

    နဂါး၊ ခြင်္သေ့၊ အာဇာနည် နာဂေါ ဝတ ဘော သမဏော ဂေါတမော

    ဒေဝတာသံယုတ်တွင် သတုလ္လပကာယိကနတ်များက သမဏဂေါတမသည် နဂါးကဲ့သို့၊ ခြင်္သေ့ကဲ့သို့၊ အာဇာနည်ကဲ့သို့ ရဲရင့်သူ၊ တာဝန်ဆောင်ရွက်သူ၊ ဆုံးမပြီးသူ ဖြစ်တော်မူကြောင်း ဥဒါန်းကျူးကြသည်။ ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကို သတိသမ္ပဇညဖြင့် ပူပန်ခြင်းမရှိဘဲ သည်းခံတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ရဲရင့်ခြင်းသည် ပြိုင်ပွဲကွင်းတွင်သာ မရှိပါ။ နာကျင်မှုနှင့်အတူ ငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်ခြင်းလည်း ရဲရင့်မှုတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ဖျားနာမှုကို သတိဖြင့် သည်းခံနေသော အနီးအနားရှိ လူများကို ချီးကျူးပါ။

  7. 7

    ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ပြီးသော စိတ် ပဿ သမာဓိံ သုဘာဝိတံ

    အခြားနတ်တစ်ပါးက ဘုရားရှင်၏ ကောင်းစွာပွားများထားသော သမာဓိနှင့် ကောင်းစွာလွတ်မြောက်ထားသော စိတ်တော်ကို ကြည့်ရှုရန် ဆိုသည်။ စိတ်တော်သည် ရာဂသို့ မညွတ်၊ ဒေါသသို့ မပြန်လှည့်၊ အတင်းအကျပ် ချုပ်တည်းရန် မလိုပါ။ ထိုကဲ့သို့သူကို ထိပါးလိုသူသည် မျက်စိကန်းသူနှင့် တူသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    နာကျင်မှုအပေါ် ငြိမ်းချမ်းမှုသည် နာကျင်သည့်နေ့တွင်သာ မဖြစ်ပေါ်ပါ။ ခက်ခဲသည့်နေ့ ရောက်လာသောအခါ ခိုလှုံရာရှိစေရန် ပုံမှန်နေ့များတွင် သတိကို နေ့စဉ် အနည်းငယ် လေ့ကျင့်ပါ။

  8. 8

    မာနကို စွန့်ခြင်း၊ စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း၊ မမေ့လျော့ခြင်း န မာနကာမဿ ဒမော ဣဓတ္ထိ

    နတ်များ၏ ဂါထာတွင် မာနကို အလိုရှိသူ၌ ကိုယ်ကိုလေ့ကျင့်မှု မရှိ၊ စိတ်မတည်ငြိမ်သူ၌ ဉာဏ်ပညာ မရှိ၊ တောထဲတွင်နေသော်လည်း မေ့လျော့သူသည် မရဏ၏နယ်မြေကို မကျော်လွန်နိုင်၊ မာနကို စွန့်၍ စိတ်တည်ငြိမ်ကာ မမေ့လျော့သူသည်သာ ကျော်လွန်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

    နေ့စဉ်ဘဝတွင် အသုံးချရန်

    ဖျားနာသောအခါ အကူအညီမတောင်းလိုသော မာနကို စွန့်ပါ။ အနီးအနားရှိသူများကို ပြောပြပါ၊ ဆရာဝန်ထံ သွားပါ၊ ထိုအနားယူချိန်ကို စိတ်တည်ငြိမ်စေရန် လေ့ကျင့်ရာတွင် သုံးပါ။

နေ့စဉ်ဘဝတွင် စမ်းသုံးကြည့်ပါ

လူတိုင်း ကိုယ်ခန္ဓာနာကျင်မှုကို ကြုံရသည်။ ဓားခုတ်မှုမှသည် နာတာရှည်ရောဂါအထိ ဖြစ်သည်။ ဤသုတ်သည် မနာဟန်ဆောင်ရန် မဆိုပါ။ ဘုရားရှင်သည် ဝေဒနာ ပြင်းထန်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိတော်မူသော်လည်း သတိဖြင့် သိမြင်တော်မူပြီး မငြိမ်မသက်မှုကို ထပ်မံ မထည့်သွင်းဘဲ သင့်လျော်စွာ အနားယူတော်မူသည်။

နာကျင်သည့်အခါ နာကျင်မှုကိုယ်တိုင်နှင့် နောက်ထပ်ဖြစ်လာသော အတွေးများ (ဥပမာ “ငါ့ကိုပဲ ဘာလို့ဖြစ်ရတာလဲ” သို့မဟုတ် “မပျောက်တော့ဘူး”) ကို ခွဲခြားကြည့်ပါ။ နာကျင်မှုမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်နိုင်သော်လည်း ထပ်ဆင့်ဖြစ်လာသော စိတ်ဆင်းရဲမှု လျော့ကျနိုင်သည်။

နာကျင်မှုကို သတိဖြင့် ရင်ဆိုင်ခြင်းသည် ကုသမှုကို အစားထိုးခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဒဏ်ရာ၊ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု သို့မဟုတ် မပျောက်သော နာကျင်မှုများအတွက် ဆရာဝန်နှင့် ပြသသင့်သည်။

ပိဋကတ်သုံးပုံရှိ ရင်းမြစ်

ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ

စိတ်ဝင်စားဖွယ် အခြားဓမ္မသဘောတရားများ

အနုကမ္ပကသုတ်: ရွာသူရွာသားများကို ကရုဏာထား စောင့်ရှောက်သော ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်

အာဝါသိကော ဘိက္ခု ဂိဟိံ အနုကမ္ပတိ

ကျောင်းထိုင်ရဟန်းသည် လူဝတ်ကြောင်များကို စောင့်ရှောက်သည့် တရားငါးချက် — သီလတွင် တည်စေရန် ဆွေးနွေးလှုံ့ဆော်ခြင်း…

မဟာပုဏ္ဏမသုတ်: လပြည့်ညတွင် ခန္ဓာအကြောင်း မေးမြန်းဖြေဆိုခြင်း

မဟာပုဏ္ဏမသုတ္တံ

လပြည့်ညတွင် ရဟန်းတစ်ပါးသည် ဥပါဒါန်ခန္ဓာငါးပါးတွင် အဘယ်အရာသည် မူလဖြစ်သနည်း၊ ဥပါဒါန်နှင့် ခန္ဓာသည် တူညီပါသလား၊ သ…

ဤစာမျက်နှာဖတ်ရှုခြင်းအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် 40 ရရန် အကောင့်ဝင်ပါ