นาถกรณธรรม ๑๐
ทส นาถกรณธมฺมาธรรม ๑๐ ข้อที่ทำให้พึ่งตนเองได้ — ครบทั้งความประพฤติ ความรู้ เพื่อน ความเพียร และปัญญา
เถโร ภิกฺขุ สพฺรหฺมจารีนํ ปิโย จ โหติ มนาโป จ ครุ จ ภาวนีโย จ
ผู้อาวุโสเป็นที่รักและน่าเคารพไม่ใช่เพราะฟันหัก ผมหงอก หนังย่น แต่เพราะไม่ถูกกิเลสพาไป ไม่ลบหลู่ ไม่หลอกหาผลประโยชน์ มีหิริโอตตัปปะ อดทน ช่วยงานส่วนรวม และพูดดี — และยิ่งอาวุโสมาก ความเห็นผิดก็ยิ่งทำให้คนมากเสียหาย
ในเถรวรรค อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต มีพระสูตรต่อเนื่องกันเจ็ดสูตร ขึ้นต้นเหมือนกันว่า ภิกษุผู้เถระประกอบด้วยธรรมห้าประการ ย่อมไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่พอใจ ไม่เป็นที่เคารพ และไม่เป็นที่ยกย่องของเพื่อนพรหมจรรย์ แล้วแสดงฝ่ายตรงข้ามที่ทำให้เป็นที่รักและเคารพ แต่ละสูตรให้ชุดธรรมห้าประการต่างกัน
สูตรที่แปดคือเถรสูตร ทรงชี้ว่าพระเถระที่บวชนาน มีชื่อเสียง มีบริวาร มีลาภ และเป็นพหูสูต ถ้ามีความเห็นผิด ย่อมพาชนหมู่มากออกจากสัทธรรม เพราะคนทั้งหลายเอาอย่างท่านด้วยเห็นว่าท่านอาวุโสและมีชื่อเสียง แต่ถ้ามีความเห็นชอบ ก็เป็นประโยชน์แก่คนหมู่มากในทางเดียวกัน
ในนิโรธสูตร อาฆาตวรรค พระอุปวาณะทูลตอบว่าพระเถระที่เป็นที่รักมีศีล เป็นพหูสูต มีวาจาไพเราะ ได้ฌาน และสิ้นอาสวะ พระพุทธเจ้าตรัสรับรอง และตรัสว่าถ้าไม่มีธรรมเหล่านี้ เพื่อนพรหมจรรย์จะเคารพท่านเพราะฟันหัก ผมหงอก หนังย่นหรืออย่างไร
ในรัชนียสูตร พระเถระที่เป็นที่รักไม่กำหนัดในสิ่งที่ชวนให้กำหนัด ไม่ขัดเคืองในสิ่งที่ชวนให้ขัดเคือง ไม่หลง ไม่โกรธ และไม่มัวเมาในสิ่งที่ชวนให้เป็นเช่นนั้น ในวีตราคสูตร ท่านปราศจากราคะ โทสะ โมหะ ไม่ลบหลู่ และไม่ตีเสมอ
เมื่อรุ่นน้องทำผลงานได้ดี ผู้อาวุโสที่น่าเคารพจะชมตรง ๆ โดยไม่ลดทอนว่า "สมัยก่อนเราก็ทำได้"
ในกุหกสูตร พระเถระที่เป็นที่รักไม่พูดหลอกลวง ไม่พูดหวังลาภ ไม่พูดเลียบเคียงหาลาภ ไม่พูดคาดคั้นให้บริจาค และไม่แสวงหาลาภด้วยลาภ
ผู้อาวุโสไม่ควรใช้ตำแหน่งหรือความสนิทเพื่อขอผลประโยชน์ หรือให้ของเล็กน้อยเพื่อหวังได้สิ่งที่ใหญ่กว่ากลับมา
ในอสัทธสูตร พระเถระที่เป็นที่รักเป็นผู้มีศรัทธา มีหิริ มีโอตตัปปะ ปรารภความเพียร และมีปัญญา ฝ่ายที่ไม่เป็นที่รักคือไม่มีศรัทธา ไม่ละอาย ไม่เกรงกลัวบาป เกียจคร้าน และมีปัญญาทราม
ผู้นำที่ยังตั้งใจทำงานและยังเรียนรู้อยู่เสมอ ได้รับความเคารพมากกว่าผู้ที่อาศัยตำแหน่งแล้วหยุดพัฒนา
ในอักขมสูตร พระเถระที่เป็นที่รักเป็นผู้อดทนต่อรูป เสียง กลิ่น รส และโผฏฐัพพะ ฝ่ายที่ไม่เป็นที่รักคือไม่อดทนต่อสิ่งเหล่านี้
ผู้ใหญ่ในบ้านที่ไม่บ่นเรื่องอาหารไม่ถูกปาก เสียงดัง หรืออากาศร้อน ทำให้ทุกคนอยู่ด้วยสบายใจ
ในปฏิสัมภิทาสูตร นอกจากปฏิสัมภิทาสี่แล้ว พระเถระที่เป็นที่รักยังเป็นผู้ขยัน ไม่เกียจคร้านในกิจน้อยใหญ่ของเพื่อนพรหมจรรย์ มีปัญญาใคร่ครวญหาวิธีทำ สามารถทำ และสามารถจัดแจงได้
หัวหน้าที่ยังลงมือช่วยงานจุกจิกของทีมเมื่อจำเป็น และรู้วิธีจัดการให้งานเดินได้ เป็นที่รักมากกว่าผู้ที่สั่งอย่างเดียว
ในสีลสูตร พระเถระที่เป็นที่รักเป็นผู้มีศีล เป็นพหูสูต มีวาจาไพเราะ สละสลวย ไม่มีโทษ ให้รู้ความหมายได้ ได้ฌานสี่ตามปรารถนา และทำให้แจ้งเจโตวิมุตติปัญญาวิมุตติ
ก่อนตักเตือนรุ่นน้อง ให้เลือกคำที่ชัดเจนและไม่ทำร้ายใจ เพราะคำพูดของผู้อาวุโสมีน้ำหนักมากกว่าที่เราคิด
ในเถรสูตร พระเถระที่บวชนาน มีชื่อเสียง มีบริวาร มีลาภ และเป็นพหูสูต ถ้าเป็นมิจฉาทิฐิ ย่อมพาชนหมู่มากออกจากสัทธรรม เพราะคนเอาอย่างความเห็นของท่านด้วยเหตุว่าท่านบวชนาน มีชื่อเสียง มีลาภ และเป็นพหูสูต ถ้าเป็นสัมมาทิฐิ ก็พาคนหมู่มากเข้าสู่สัทธรรมด้วยเหตุเดียวกัน
ยิ่งมีคนฟังเรามาก ยิ่งต้องตรวจสอบก่อนพูดหรือแชร์ความเห็น ถ้าไม่แน่ใจ การบอกว่า "ไม่แน่ใจ" คือความรับผิดชอบของผู้อาวุโส
ในนิโรธสูตร พระพุทธเจ้าตรัสรับรองคำตอบของพระอุปวาณะเรื่องธรรมห้าประการของพระเถระที่เป็นที่รัก แล้วตรัสว่าถ้าไม่มีธรรมเหล่านี้ เพื่อนพรหมจรรย์จะสักการะเคารพท่านด้วยความเป็นผู้มีฟันหัก มีผมหงอก มีหนังย่นหรืออย่างไร แต่เพราะมีธรรมเหล่านี้ จึงได้รับความเคารพ
เมื่อรู้สึกว่ารุ่นน้องไม่ให้เกียรติ แทนที่จะอ้างอายุหรืออายุงาน ให้ถามว่าเรามีคุณสมบัติที่ควรเคารพครบแล้วหรือยัง
พระสูตรกลุ่มนี้ตรัสกับพระเถระ แต่ใช้ได้ตรงกับทุกคนที่อาวุโสกว่าคนรอบตัว ทั้งหัวหน้าทีม พนักงานรุ่นพี่ พ่อแม่ ปู่ย่าตายาย และผู้นำชุมชน ความอาวุโสทำให้คนฟัง แต่สิ่งที่ทำให้คนรักและเคารพจริงคือคุณสมบัติในใจและการกระทำ
บทเรียนที่แหลมคมที่สุดอยู่ในเถรสูตร ความอาวุโส ชื่อเสียง และความรู้เป็นเหมือนเครื่องขยายเสียง ถ้าความเห็นถูก ก็ขยายประโยชน์ ถ้าความเห็นผิด ก็ขยายความเสียหาย ผู้ที่อยู่ในตำแหน่งสูงจึงควรตรวจความเห็นของตนมากกว่าคนอื่น ไม่ใช่น้อยกว่า
บางข้อในพระสูตร เช่น ปฏิสัมภิทา ฌาน และการสิ้นอาสวะ เป็นคุณธรรมระดับสูงของนักบวช สำหรับคนทั่วไปให้ถือเป็นทิศทาง ส่วนข้อที่ใช้ได้ทันทีคือความอดทน ความซื่อตรง การช่วยงานส่วนรวม และวาจาที่ดี
คลิกเพื่อไปอ่านเนื้อหาจริงในหน้าที่อ้างถึง
ธรรม ๑๐ ข้อที่ทำให้พึ่งตนเองได้ — ครบทั้งความประพฤติ ความรู้ เพื่อน ความเพียร และปัญญา
คนหนึ่งโกหกเมื่อถูกถามเป็นพยาน อีกคนพูดตรงตามที่รู้เห็น อีกคนพูดคำไม่มีโทษ สบายหู จับใจคน — พร้อมบุคคลที่ประมา…
ธรรม ๖ ข้อที่ทำให้หมู่คณะรักกันและไม่วิวาท — เมตตาทางกาย วาจา ใจ แบ่งปัน ศีลเสมอกัน และเห็นตรงกัน
กรรมกรยากจนเก็บค่าจ้างมาเลี้ยงพระสงฆ์ แต่ภิกษุไปบิณฑบาตฉันมาก่อนแล้วรับอาหารของเขาเพียงเล็กน้อย เขาจึงน้อยใจว่…