အာဋာနာဋိယသုတ်: စတုမဟာရာဇ်နတ်မင်းကြီးလေးပါးထံမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရာ ပရိတ်
အာဋာနာဋိယာ ရက္ခါဝေဿဝဏ်နတ်မင်းက ဘီလူးအများအပြားသည် သီလဆိုင်ရာ ဆုံးမစကားကို မနှစ်သက်ကြောင်း လျှောက်ထားပြီး အာဋာနာဋိယဟု အမည်ရှိသေ…
အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ သီမံ သမ္မန္နိတုံ
တူညီသော အာဝါသတစ်ခုတွင် နယ်မြေမည်မျှအထိ ပါဝင်သနည်းဟု ရဟန်းများ သံသယဖြစ်ကြသဖြင့် ဘုရားရှင်သည် သံဃာအား အနီးအနားရှိ နိမိတ်များဖြင့် သိမ်သမ္မုတိပေးရန် ခွင့်ပြုတော်မူပြီး ပြဿနာများကို တစ်ခုချင်း ဖြေရှင်းတော်မူသည်။ ရောက်မလာနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသောသိမ်၊ မြစ်ကိုဖြတ်၍ သမ္မုတိပေးသဖြင့် လူများ ရေဆောင့်ခံရသောသိမ်၊ ကျောင်းတစ်ခုတည်းတွင် ဥပုသ်သိမ်နှစ်ခု၊ သင်္ကန်းသုံးထည်နှင့် မကွာအောင် နေထိုင်ရာနယ်မြေနှင့် အချင်းချင်း ထပ်နေသောသိမ်တို့ ပါဝင်သည်။
ဝိနယပိဋကတ် မဟာဝဂ် ဥပေါသထက္ခန္ဓကတွင် သံဃာ၏ စည်းလုံးမှုသည် အာဝါသတစ်ခုအတွင်းသာ ရှိသည်ဟု ပညတ်တော်မူပြီးနောက် အာဝါသတစ်ခုသည် မည်မျှအထိ သတ်မှတ်သနည်းဟု ရဟန်းများ သံသယဖြစ်ကြသဖြင့် သိမ်သမ္မုတိပေးရန် ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တောင်၊ ကျောက်တုံး၊ တော၊ သစ်ပင်၊ လမ်း၊ ခြတောင်ပို့၊ မြစ် သို့မဟုတ် ရေကဲ့သို့သော အနီးအနားရှိ နိမိတ်များကို ကြေညာပြီးနောက် ဉတ္တိဒုတိယကမ္မဝါစာဖြင့် သံဃာအား ကြေညာ၍ ထိုနယ်မြေအား သံဝါသတူညီပြီး ဥပုသ်တစ်ခုတည်း ရှိစေရန် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ထင်ရှားလာသော ပြဿနာများ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများသည် ယောဇနာ 4 မှ 6 အထိ ကြီးမားသော သိမ်ကို သမ္မုတိပေးသဖြင့် ရဟန်းများ ပါတိမောက်နားထောင်ရန် မမီကြ။ မြစ်ကိုဖြတ်၍ သမ္မုတိပေးသဖြင့် ရဟန်းများ၊ သပိတ်နှင့် သင်္ကန်းများ ရေဆောင့်ခံရသည်။ ရဟန်းများသည် ကျောင်းဝင်းအနီးအနားတွင် ချိန်းဆိုခြင်းမရှိဘဲ ပါတိမောက်ရွတ်ဆိုသဖြင့် ဧည့်သည်ရဟန်းများသည် ဥပုသ်ကို မည်သည့်နေရာတွင် ပြုလုပ်မည်ကို မသိကြ။ အာဝါသတစ်ခုတည်းတွင်လည်း ဥပုသ်သိမ်နှစ်ခုကို သမ္မုတိပေးထားကြသည်။ ဤအကြောင်းအရာတစ်ခုချင်းစီသည် တားမြစ်ချက်နှင့် ခွင့်ပြုထားသောလမ်းကြောင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။
နောက်ဆုံးအပိုင်းတွင် သမ္မုတိပေးရန်မလိုသော နယ်မြေများကို ဟောကြားတော်မူသည်။ ရွာ သို့မဟုတ် နိဂုံးနယ်မြေ၊ ရွာမရှိသော တောတွင် အဗ္ဗန္တရ 7 ခု၊ မြစ်၊ သမုဒ္ဒရာ သို့မဟုတ် ရေကန်တို့တွင် ရေကို လက်ဖြင့် ပက်ပစ်နိုင်သောအကွာအဝေး ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဥပုသ်နေ့သည် နှစ်ရက်ရှိကြောင်း၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပက္ခ၏ 14 ရက်နေ့နှင့် 15 ရက်နေ့ဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ အကြောင်းအရာအားလုံးသည် ရဟန်းများ၏ သံဃာကံစည်းမျဉ်း ဖြစ်သည်။
သိမ်သမ္မုတိပေးသည့်နည်းလမ်းသည် နိမိတ် ကြေညာခြင်းမှ စတင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အနီးအနားနယ်နိမိတ်၏ အမှတ်အသားများဖြစ်သော တောင်၊ ကျောက်၊ တော၊ သစ်ပင်၊ လမ်း၊ ခြတောင်ပို့၊ မြစ်နှင့် ရေတို့ကို ပြောကြားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ပညာရှိသောရဟန်းက သံဃာအား ကြေညာနိုင်သည်။ သဘောတူသူသည် ငြိမ်နေရမည်၊ သဘောမတူသူသည် ပြောရမည်။ ထို့ကြောင့် သိမ်သည် သံဃာ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ဦးက ကိုယ်တိုင်ဆွဲသော မျဉ်းမဟုတ်ပါ။
အလုပ် သို့မဟုတ် ပူးတွဲနေရာ၏ နယ်နိမိတ်ကို သဘောတူရမည့်အခါ လူတိုင်း လက်ညှိုးထိုးပြနိုင်သောအရာ (ဥပမာ လုပ်ငန်းစာရင်း သို့မဟုတ် မြေပုံ) အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ကောက်ချက်မချမီ အမြင်ကို မေးပါ။
ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများသည် ယောဇနာ 4၊ 5 သို့မဟုတ် 6 အထိ ကြီးမားသော သိမ်ကို သမ္မုတိပေးသည်။ ဥပုသ်ပြုရန် လာသောရဟန်းအချို့သည် ပါတိမောက်ရွတ်ဆိုနေစဉ် ရောက်လာကြပြီး အချို့ကား ရွတ်ဆိုပြီးမှ ရောက်ကြသည်။ အချို့ကား လမ်းတွင် ညအိပ်ကြရသည်။ ထို့ကြောင့် တားမြစ်တော်မူပြီး ယောဇနာ 3 ထက်မပိုသော သိမ်ကိုသာ ခွင့်ပြုတော်မူသည်။
လူတိုင်း လာရမည့် အစည်းအဝေး သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှုကို စီစဉ်လျှင် လူတစ်စုက အမှန်တကယ် မရောက်နိုင်သည့် အခြေအနေများ မသတ်မှတ်ပါနှင့်။ ဥပမာ ညဆိုင်းလုပ်သူများ ပါဝင်၍မရသည့်အချိန်။
ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများသည် မြစ်ကိုဖြတ်၍ သိမ်ကို သမ္မုတိပေးသည်။ ဥပုသ်ပြုရန် လာသောရဟန်းအချို့သည် ရေဆောင့်ခံရပြီး သပိတ်နှင့် သင်္ကန်းများလည်း ရေဆောင့်ခံရသဖြင့် တားမြစ်တော်မူသည်။ ထိုနေရာတွင် အမြဲရှိနေသော လှေတစ်စီး သို့မဟုတ် အမြဲတည်ခိုင်သော တံတားရှိလျှင်မူ ခြွင်းချက်ဖြစ်သည်။ ထိုအခန်းတွင်ပင် ရှင်မဟာကဿပသည် အန္ဓကဝိန္ဒကျောင်းမှ ရာဇဂြိုဟ်သို့ ဥပုသ်ပြုရန် ခရီးထွက်လာစဉ် မြစ်ကူးရာတွင် ရေဆောင့်ခံရလုပြီး သင်္ကန်းစိုသွားသည့် အကြောင်းလည်း ပါဝင်သည်။
ကောင်းမွန်သောစည်းမျဉ်းတွင် လုံခြုံသော ရောက်ရှိနိုင်မှုလမ်းကြောင်း ရှိရမည်။ ပါဝင်ရန်လာခြင်းကြောင့် တစ်စုံတစ်ဦး အန္တရာယ်ရှိလျှင် ရောက်မလာနိုင်သူကို အပြစ်တင်မည့်အစား အခြေအနေကို ပြင်ဆင်ပါ။
ရဟန်းများသည် နေရာကို ချိန်းဆိုခြင်းမရှိဘဲ ကျောင်းဝင်းအနီးအနားတွင် ပါတိမောက်ရွတ်ဆိုခဲ့ဖူးကြသဖြင့် ဧည့်သည်ရဟန်းများသည် ယနေ့ ဥပုသ်ကို မည်သည့်နေရာတွင် ပြုလုပ်မည်ကို မသိကြ။ ထို့ကြောင့် ဥပုသ်သိမ်ကို သမ္မုတိပေးရန် ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ အာဝါသတစ်ခုတွင် နှစ်ခုသမ္မုတိပေးထားလျှင် ရဟန်းများသည် တစ်နေရာစီသို့ သွား၍ စုဝေးကြသဖြင့် တားမြစ်၍ တစ်ခုကို ဖျက်သိမ်းစေတော်မူသည်။ ဥပုသ်သိမ်သည် သေးလွန်း၍ ရဟန်းများသည် သမ္မုတိပေးထားသော နယ်နိမိတ်ပြင်ပ၌ ထိုင်နားထောင်ရသည့်အခါ ပါတိမောက်ကို ကြားရသည့်အတွက် ဥပုသ်သည် ရှိနေဆဲဟု ဆုံးဖြတ်တော်မူပြီး ဥပုသ်သိမ်ရှေ့ရှိနေရာကို လိုအပ်သလောက် ကျယ်ဝန်းအောင် သမ္မုတိပေးရန် ခွင့်ပြုတော်မူသည်။
အစည်းအဝေးချိန်းဆိုရာတွင် နေရာတစ်ခု၊ အချိန်တစ်ခုသာရှိပြီး အသစ်ရောက်လာသူအပါအဝင် လူတိုင်း သိသင့်သည်။ အွန်လိုင်းအစည်းအဝေးလင့်ခ်နှစ်ခုရှိလျှင် ဥပုသ်သိမ်နှစ်ခုနှင့် မခြားနားပါ။
ရာဇဂြိုဟ်ရှိ အာဝါသအများအပြားသည် တူညီသော သိမ်တစ်ခုတည်းတွင် ရှိကြသည်။ ရဟန်းများသည် မိမိတို့၏ အာဝါသတွင် ဥပုသ်ပြုရမည်ဟု အချင်းချင်း ငြင်းခုံကြသည်။ ဘုရားရှင်က ထိုအာဝါသအားလုံး တစ်နေရာတည်းတွင် စုဝေး၍ ဥပုသ်ပြုရမည်၊ သို့မဟုတ် မထေရ်နေထိုင်ရာ အာဝါသတွင် ပြုရမည်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ သံဃာသည် အုပ်စုခွဲ၍ မပြုရဟူ၍လည်းကောင်း ဆုံးဖြတ်တော်မူသည်။ ယင်းမတိုင်မီက ဥပုသ်နေ့တွင် မထေရ်ကို အရင်ဆင်းစုဝေးရန် ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သည်။ ရဟန်းသစ်များသည် စောင့်နေပြီး ပြန်သွားကြသဖြင့် ဥပုသ်သည် ညနေမှောင်ချိန်အထိ နှောင့်နှေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အုပ်စုများစွာက အိမ်ရှင်လုပ်ချင်သည့်အခါ မည်သူ၏အသံ ပိုကျယ်သည်ကို မမှီခိုသော မူကို သဘောတူပါ။ တာဝန်ရှိသူသည် အခြားသူများကို စောင့်စေမည့်အစား အရင်ရောက်နေသင့်သည်။
ရှင်မဟာကဿပ၏ အကြောင်းအရာနောက်တွင် ဘုရားရှင်သည် ထိုသိမ်ကို ရဟန်းများ သင်္ကန်းသုံးထည်နှင့် မကွာသည်ဟု သတ်မှတ်ရာနယ်မြေဖြစ်စေရန် သံဃာအား သမ္မုတိပေးစေတော်မူသည်။ နောက်ပိုင်း ရဟန်းများသည် ထိုအချက်ကို အမှီပြု၍ သင်္ကန်းများကို ရွာအနီးတွင် သိမ်းထားကြသဖြင့် သင်္ကန်းများ ပျောက်ဆုံးခြင်း၊ မီးလောင်ခြင်း၊ ကြွက်ကိုက်ခြင်း ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရွာနှင့် ရွာ၏ ဥပစာရကို ချန်လှပ်၍ သမ္မုတိပေးစေတော်မူပြီး သိမ်ကို အရင်သမ္မုတိပေးမှ ဤနယ်မြေကို သမ္မုတိပေးရမည်၊ ဖျက်သိမ်းသည့်အခါ ဤနယ်မြေကို အရင်ဖျက်သိမ်းမှ သိမ်ကို ဖျက်သိမ်းရမည်ဟူသော အစီအစဉ်ကို ပညတ်တော်မူသည်။
အခက်အခဲရှိသူကို ကူညီရန် ထွက်လာသော ခွင့်ပြုချက်ကို ဖောက်ပြန်သုံးစွဲလာသည့်အခါ ထိုခွင့်ပြုချက်ကို ပိုကျဉ်းအောင် ညှိသင့်သည်။ အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းရန် မလိုပါ။
သံဃာက သိမ်ကို မသမ္မုတိပေးရသေးလျှင် ရဟန်းများ မှီတင်းနေထိုင်ရာ ရွာ သို့မဟုတ် နိဂုံးနယ်မြေသည် သိမ်ဖြစ်သည်။ ရွာမရှိသောတောတွင် ပတ်လည် အဗ္ဗန္တရ 7 ခုအကွာအဝေးသည် သိမ်ဖြစ်သည်။ မြစ်၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် သဘာဝရေကန်အားလုံးတွင် သိမ်ကို သမ္မုတိပေး၍ မရပါ။ သို့သော် ထိုရေပြင်တွင် အလယ်အလတ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရေကို လက်ဖြင့်ပက်ပစ်နိုင်သောအကွာအဝေးသည် နယ်မြေဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို အလုံးစုံကို နားလည်စေရန်အတွက် ထည့်သွင်းထားသည်။
အုပ်စုတိုင်းတွင် စည်းမျဉ်းမရေးမီကပင် မူလကတည်းက နယ်နိမိတ်ရှိသည်။ မူလကတည်းကရှိသော နယ်နိမိတ်ကို သိထားလျှင် မည်သူမျှ တာဝန်မယူသည့် ကာလ မရှိစေရန် ကူညီပေးသည်။
ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများသည် ရှိပြီးသားသိမ်ကို ကျော်၍ ထပ်၍ သိမ်သမ္မုတိပေးကြသည်။ ဘုရားရှင်က ယခင်က သမ္မုတိပေးထားသောသိမ်သည် ဓမ္မကမ္မ၊ မတုန်လှုပ်သောကံဖြစ်ပြီး နောက်မှသမ္မုတိပေးသောသိမ်သည် အဓမ္မကမ္မ၊ တုန်လှုပ်သောကံဟု ဆုံးဖြတ်တော်မူသည်။ ထို့ပြင် သိမ်အသစ်ကို သမ္မုတိပေးသည့်အခါ သီမန္တရိက ဆိုသည့် သိမ်နှစ်ခုအကြား ကွာဟချက်ကို ချန်ထားရန် စေခိုင်းတော်မူသည်။
အဖွဲ့အသစ် သို့မဟုတ် တာဝန်အသစ် မသတ်မှတ်မီ ရှိပြီးသားအရာနှင့် ထပ်နေခြင်းရှိမရှိ စစ်ဆေးပါ။ အကွာအဝေးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ချန်ထားပါ။ အရင်ထပ်ထားပြီးမှ ငြင်းခုံ၍ မရပါ။
သိမ်သည် အုပ်စုတိုင်း ဖြေဆိုရမည့် မေးခွန်းကို ဖြေဆိုပေးသည်။ ဤစည်းဝေးပွဲ၏ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် မည်သူတို့ ရေတွက်သနည်းဟူသော မေးခွန်းဖြစ်သည်။ နယ်နိမိတ် မရှင်းလင်းလျှင် မည်သူ့ကို စောင့်ရမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပါ။ ထို့ပြင် ထွက်ပေါ်လာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုလည်း နောက်ပိုင်း အငြင်းပွားနိုင်သည်။
သတိပြုစရာမှာ ဝိနည်းရှိ နယ်နိမိတ်သတ်မှတ်ခြင်းသည် အမှန်တကယ် ခရီးသွားရမည့်သူများကို စဉ်းစားထားခြင်းဖြစ်သည်။ နယ်နိမိတ်ကြီးလွန်းလျှင် လူများ ရောက်မလာနိုင်၊ မြစ်ကိုဖြတ်၍ သတ်မှတ်လျှင် လူများ အန္တရာယ်ရှိစေသည်။ ယနေ့ အုပ်စုတစ်ခု၏ စည်းမျဉ်းကိုလည်း တူညီသောမေးခွန်းဖြင့် စစ်ဆေးသင့်သည်။ လူများ အမှန်တကယ် ပါဝင်နိုင်စေသလော၊ စာရွက်ပေါ်တွင်သာ ကောင်းသလောဟူ၍ ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ်မူတစ်ခုမှာ နယ်နိမိတ်များ ထပ်နေသည့်အခါ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသောနယ်နိမိတ်ကို သုံးနိုင်ပြီး နောက်မှသတ်မှတ်သော နယ်နိမိတ်ကို မသုံးနိုင်ကြောင်းနှင့် နယ်နိမိတ်များအကြား ကွာဟချက်ကို ချန်ထားရန် ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် မြေနယ်နိမိတ်၊ အလုပ်တာဝန်နှင့် အိမ်တွင်းလူတစ်ဦးချင်း၏ နေရာတို့အတွက်ပါ အသုံးပြုနိုင်သော ပဋိပက္ခကာကွယ်ရေးနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။
ကိုးကားထားသော စာမျက်နှာရှိ မူရင်းစာသားကို ဖတ်ရန် နှိပ်ပါ
ဝေဿဝဏ်နတ်မင်းက ဘီလူးအများအပြားသည် သီလဆိုင်ရာ ဆုံးမစကားကို မနှစ်သက်ကြောင်း လျှောက်ထားပြီး အာဋာနာဋိယဟု အမည်ရှိသေ…
စိတ်ကို လောင်မြိုက်စေသော မကောင်းသည့်မီးသုံးပုံ၊ ကောင်းစွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်သင့်သော “မီး”သုံးပုံ — မိဘ၊ မိသားစု…
ဓမ္မပဒ ဝဂ် 6 မှ 10 အထိ ထင်ရှားသော ဂါထာများ — အပြစ်ကို ထောက်ပြသူသည် ရတနာသိုက်ကို ညွှန်ပြသူနှင့် တူသည်၊ ကျောက်တေ…
အုပ်ချုပ်သူ၏ တရားဆယ်ပါး — ဒါန၊ သီလ၊ ပရိစ္စာဂ၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ နူးညံ့ခြင်း၊ လုံ့လ၊ အမျက်မထွက်ခြင်း၊ မညှဉ်းဆဲခြ…