Athāguṁ nāgasā nāgā, vesālā sahatacchakā; Kambalassatarā āguṁ, pāyāgā saha ñātibhi. Yāmunā dhataraṭṭhā ca, āgū nāgā yasassino; Erāvaṇo mahānāgo, sopāgā samitiṁ vanaṁ. Ye nāgarāje sahasā haranti, Dibbā dijā pakkhi visuddhacakkhū; Vehāyasā te vanamajjhapattā, Citrā supaṇṇā iti tesa nāmaṁ. Abhayaṁ tadā nāgarājānamāsi, Supaṇṇato khemamakāsi buddho; Saṇhāhi vācāhi upavhayantā, Nāgā supaṇṇā saraṇamakaṁsu buddhaṁ. Jitā vajirahatthena, samuddaṁ asurāsitā; Bhātaro vāsavassete, iddhimanto yasassino. Kālakañcā mahābhismā, asurā dānaveghasā; Vepacitti sucitti ca, pahārādo namucī saha. Satañca baliputtānaṁ, sabbe verocanāmakā; Sannayhitvā balisenaṁ, rāhubhaddamupāgamuṁ; ‘Samayo dāni bhaddante, bhikkhūnaṁ samitiṁ vanaṁ’. Āpo ca devā pathavī, tejo vāyo tadāgamuṁ; Varuṇā vāraṇā devā, somo ca yasasā saha.