Atha kho sakko devānamindo pañcasikhaṁ gandhabbadevaputtaṁ āmantesi: “durupasaṅkamā kho, tāta pañcasikha, tathāgatā mādisena, jhāyī jhānaratā, tadantaraṁ paṭisallīnā. Yadi pana tvaṁ, tāta pañcasikha, bhagavantaṁ paṭhamaṁ pasādeyyāsi, tayā, tāta, paṭhamaṁ pasāditaṁ pacchā mayaṁ taṁ bhagavantaṁ dassanāya upasaṅkameyyāma arahantaṁ sammāsambuddhan”ti. “Evaṁ, bhaddantavā”ti kho pañcasikho gandhabbadevaputto sakkassa devānamindassa paṭissutvā beluvapaṇḍuvīṇaṁ ādāya yena indasālaguhā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā: “ettāvatā me bhagavā neva atidūre bhavissati nāccāsanne, saddañca me sossatī”ti— ekamantaṁ aṭṭhāsi.
1. Pañcasikhagītagāthā
Ekamantaṁ ṭhito kho pañcasikho gandhabbadevaputto beluvapaṇḍuvīṇaṁ assāvesi, imā ca gāthā abhāsi buddhūpasañhitā dhammūpasañhitā saṅghūpasañhitā arahantūpasañhitā kāmūpasañhitā: “Vande te pitaraṁ bhadde, timbaruṁ sūriyavacchase; Yena jātāsi kalyāṇī, ānandajananī mama. Vātova sedataṁ kanto, pānīyaṁva pipāsato; Aṅgīrasi piyāmesi, dhammo arahatāmiva. Āturasseva bhesajjaṁ, bhojanaṁva jighacchato; Parinibbāpaya maṁ bhadde, jalantamiva vārinā. Sītodakaṁ pokkharaṇiṁ, yuttaṁ kiñjakkhareṇunā; Nāgo ghammābhitattova, ogāhe te thanūdaraṁ. Accaṅkusova nāgova, jitaṁ me tuttatomaraṁ; Kāraṇaṁ nappajānāmi, sammatto lakkhaṇūruyā.