Yāsu kāsuci etāsu, danto jāyati puṅgavo; Dhorayho balasampanno, kalyāṇajavanikkamo; Tameva bhāre yuñjanti, nāssa vaṇṇaṁ parikkhare. Evamevaṁ manussesu, yasmiṁ kasmiñci jātiye; Khattiye brāhmaṇe vesse, sudde caṇḍālapukkuse. Yāsu kāsuci etāsu, danto jāyati subbato; Dhammaṭṭho sīlasampanno, saccavādī hirīmano. Pahīnajātimaraṇo, brahmacariyassa kevalī; Pannabhāro visaṁyutto, katakicco anāsavo. Pāragū sabbadhammānaṁ, anupādāya nibbuto; Tasmiṁyeva viraje khette, vipulā hoti dakkhiṇā. Bālā ca avijānantā, dummedhā assutāvino; Bahiddhā denti dānāni, na hi sante upāsare. Ye ca sante upāsanti, sappaññe dhīrasammate; Saddhā ca nesaṁ sugate, mūlajātā patiṭṭhitā. Devalokañca te yanti, kule vā idha jāyare; Anupubbena nibbānaṁ, adhigacchanti paṇḍitā”ti. Sattamaṁ.

6. Brāhmaṇavagga

Tikaṇṇasutta