Tatiyampi kho āyasmā ānando saṅgāravaṁ brāhmaṇaṁ etadavoca: “na kho tyāhaṁ, brāhmaṇa, evaṁ pucchāmi: ‘ke vā te pujjā ke vā te pāsaṁsā’ti? Evaṁ kho tyāhaṁ, brāhmaṇa, pucchāmi: ‘imāsaṁ te, brāhmaṇa, dvinnaṁ paṭipadānaṁ katamā paṭipadā khamati appatthatarā ca appasamārambhatarā ca mahapphalatarā ca mahānisaṁsatarā cā’”ti? Tatiyampi kho saṅgāravo brāhmaṇo āyasmantaṁ ānandaṁ etadavoca: “seyyathāpi bhavaṁ gotamo bhavaṁ cānando. Ete me pujjā, ete me pāsaṁsā”ti. Atha kho bhagavato etadahosi: “yāva tatiyampi kho saṅgāravo brāhmaṇo ānandena sahadhammikaṁ pañhaṁ puṭṭho saṁsādeti no vissajjeti. Yannūnāhaṁ parimoceyyan”ti. Atha kho bhagavā saṅgāravaṁ brāhmaṇaṁ etadavoca: “kā nvajja, brāhmaṇa, rājantepure rājapurisānaṁ sannisinnānaṁ sannipatitānaṁ antarākathā udapādī”ti? “Ayaṁ khvajja, bho gotama, rājantepure rājapurisānaṁ sannisinnānaṁ sannipatitānaṁ antarākathā udapādi: ‘pubbe sudaṁ appatarā ceva bhikkhū ahesuṁ bahutarā ca uttari manussadhammā iddhipāṭihāriyaṁ dassesuṁ; etarahi pana bahutarā ceva bhikkhū appatarā ca uttari manussadhammā iddhipāṭihāriyaṁ dassentī’ti. Ayaṁ khvajja, bho gotama, rājantepure rājapurisānaṁ sannisinnānaṁ sannipatitānaṁ antarākathā udapādī”ti.