อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๐ · หน้า ๖๓
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Katamañca, bhikkhave, samparāyikaṁ vajjaṁ? Idha, bhikkhave, ekacco iti paṭisañcikkhati: ‘kāyaduccaritassa kho pana pāpako dukkho vipāko abhisamparāyaṁ, vacīduccaritassa pāpako dukkho vipāko abhisamparāyaṁ, manoduccaritassa pāpako dukkho vipāko abhisamparāyaṁ. Ahañceva kho pana kāyena duccaritaṁ careyyaṁ, vācāya duccaritaṁ careyyaṁ, manasā duccaritaṁ careyyaṁ. Kiñca taṁ yāhaṁ na kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjeyyan’ti. So samparāyikassa vajjassa bhīto kāyaduccaritaṁ pahāya kāyasucaritaṁ bhāveti, vacīduccaritaṁ pahāya vacīsucaritaṁ bhāveti, manoduccaritaṁ pahāya manosucaritaṁ bhāveti, suddhaṁ attānaṁ pariharati. Idaṁ vuccati, bhikkhave, samparāyikaṁ vajjaṁ. Imāni kho, bhikkhave, dve vajjāni. Tasmātiha, bhikkhave, evaṁ sikkhitabbaṁ: ‘diṭṭhadhammikassa vajjassa bhāyissāma, samparāyikassa vajjassa bhāyissāma, vajjabhīruno bhavissāma vajjabhayadassāvino’ti. Evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabbaṁ. Vajjabhīruno, bhikkhave, vajjabhayadassāvino etaṁ pāṭikaṅkhaṁ yaṁ parimuccissati sabbavajjehī”ti. Paṭhamaṁ.

2. Padhānasutta

“Dvemāni, bhikkhave, padhānāni durabhisambhavāni lokasmiṁ. Katamāni dve? Yañca gihīnaṁ agāraṁ ajjhāvasataṁ cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārānuppadānatthaṁ padhānaṁ, yañca agārasmā anagāriyaṁ pabbajitānaṁ sabbūpadhipaṭinissaggatthaṁ padhānaṁ. Imāni kho, bhikkhave, dve padhānāni durabhisambhavāni lokasmiṁ. Etadaggaṁ, bhikkhave, imesaṁ dvinnaṁ padhānānaṁ yadidaṁ sabbūpadhipaṭinissaggatthaṁ padhānaṁ. Tasmātiha, bhikkhave, evaṁ sikkhitabbaṁ: ‘sabbūpadhipaṭinissaggatthaṁ padhānaṁ padahissāmā’ti. Evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabban”ti. Dutiyaṁ.

3. Tapanīyasutta

“Dveme, bhikkhave, dhammā tapanīyā. Katame dve? Idha, bhikkhave, ekaccassa kāyaduccaritaṁ kataṁ hoti, akataṁ hoti kāyasucaritaṁ; vacīduccaritaṁ kataṁ hoti, akataṁ hoti vacīsucaritaṁ; manoduccaritaṁ kataṁ hoti, akataṁ hoti manosucaritaṁ. So ‘kāyaduccaritaṁ me katan’ti tappati, ‘akataṁ me kāyasucaritan’ti tappati; ‘vacīduccaritaṁ me katan’ti tappati, ‘akataṁ me vacīsucaritan’ti tappati; ‘manoduccaritaṁ me katan’ti tappati, ‘akataṁ me manosucaritan’ti tappati. Ime kho, bhikkhave, dve dhammā tapanīyā”ti. Tatiyaṁ.

4. Atapanīyasutta

หัวข้อ (สรุปโดย AI) ปธานสูตร: ความเพียรที่ทำได้ยาก
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้