อนาถปิณฺฑิกวคฺโค ทุติโย

_____________

ปฐมํ จนฺทิมสสุตฺตํ

[๒๕๑] สาวตฺถิยํ อาราเม ... อถ โข จนฺทิมโส เทวปุตฺโต อภิกฺกนฺตาย รตฺติยา อภิกฺกนฺตวณฺโณ เกวลกปฺปํ เชตวนํ โอภาเสตฺวา เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐาสิ ฯ

[๒๕๒] เอกมนฺตํ ฐิโต โข จนฺทิมโส เทวปุตฺโต ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ

เต หิ โสตฺถึ คมิสฺสนฺติ กจฺเฉวามกเส มคา

ฌานานิ อุปสมฺปชฺช เอโกทินิปกา สตาติ ฯ

[๒๕๓] เต หิ ปารํ คมิสฺสนฺติ เฉตฺวา ชาลญฺจ ๑ อมฺพุโช

ฌานานิ อุปสมฺปชฺช อปฺปมตฺตา รณญฺชหาติ ฯ

ทุติยํ เวณฺฑุสุตฺตํ

[๒๕๔] เอกมนฺตํ ฐิโต โข เวณฺฑุ เทวปุตฺโต ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ

สุขิตา วต เต มนุชา สุคตํ ปยิรุปาสิย

ยุญฺช ๒ โคตมสาสเน อปฺปมตฺตานุสิกฺขเรติ ฯ #๑ โป. ม. ยุ. ชาลํว ฯ ๒ สี. ยชฺช ฯ ม. ยุญฺชํ ฯ