สจฺจานุรกฺขี ปุนราคโตสฺมิ

ยชสฺสุ ยญฺญํ ขาท มํ โปริสาท ฯ

[๓๕๑] น หายเต ขาทิตุํ ๑ มยฺหํ ปจฺฉา

จิตกา อยํ ตาว สธูมกา ๒ จ

นิทฺธูมเก ปจิตํ สาธุ ปกฺกํ

สุโณม คาถาโย สตารหาโย ฯ

[๓๕๒] อธมฺมิโก ตฺวํ ปุริสาทกาสิ

รฏฺฐา จ ภฏฺโฐ อุทรสฺส เหตุ

ธมฺมญฺจิมา อภิวทนฺติ คาถา

ธมฺโม อธมฺโม จ กุหึ สเมติ ฯ

อธมฺมิกสฺส ลุทฺทสฺส นิจฺจํ โลหิตปาณิโน

นตฺถิ สจฺจํ กุโต ธมฺโม กึ สุเตน กริสฺสสิ ฯ

[๓๕๓] โย มํสเหตุ มิควํ จเรยฺย

โย วา หเน ปุริสมตฺตเหตุ

อุโภปิ เต เปจฺจ สมา ภวนฺติ

กสฺมา โน อธมฺมิกํ พฺรูสิ มํ ตฺวํ ฯ

[๓๕๔] ปญฺจ ปญฺจ น ขา ภกฺขา ขตฺติเยน ปชานตา

อภกฺขํ ราช ภกฺเขสิ ตสฺมา อธมฺมิโก ตุวํ ฯ

[๓๕๕] มุตฺโต ตุวํ โปริสาทสฺส หตฺถา

คนฺตฺวา สกํ มนฺทิรํ กามกามี

#๑ ม. ขาทิตํ ฯ ๒ ม. สธูมิกาว ฯ|