ปริมณฑลดุจต้นนิโครธที่งอกงามบนแผ่นดิน

ด้วยผลกรรมที่ประพฤติมาดีแล้ว ยังเป็นส่วน

เหลือ.

มนุษย์ทั้งหลายที่มีปัญญาอันละเอียดรู้จัก

นิมิตและลักษณะมากอย่างทำนายว่า พระ

โอรสนี้เป็นพระดรุณกุมาร ยังทรงพระเยาว์

ย่อมได้พระลักษณะอันคู่ควรแก่คฤหัสถ์มาก

อย่าง.

กามโภคะอันควรแก่คฤหัสถ์เป็นอันมาก

ยอมมีแก่พระราชกุมารผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน

ในมรดกวิสัยนี้ ถ้าพระราชกุมารนี้ทรงละกาม

โภคะทั้งปวง จะทรงได้อนุตตรธรรม อันเป็น

ทรัพย์สูงสุด.

[ ๑๕๔ ] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ตถาคตเคยเป็นมนุษย์ในชาติก่อน ภพก่อน กำเนิดก่อน เป็นผู้หวังประโยชน์ หวังความเกื้อกูล หวังความ ผาสุก หวังความเกษมจากโยคะ แก่ชนเป็นอันมาก ด้วยมนสิการว่า ทำไฉน ? ชนเหล่านี้พึงเจริญด้วยศรัทธา เจริญด้วยศีล เจริญด้วยสุตะ เจริญด้วยพุทธิ เจริญด้วยจาคะ เจริญด้วยธรรม เจริญด้วยปัญญา เจริญ ด้วยทรัพย์และข้าวเปลือก เจริญด้วยนาและสวน เจริญด้วยสัตว์สองเท้า และสัตว์สี่เท้า เจริญด้วยบุตรและภรรยา เจริญด้วยทาสและกรรมกร เจริญ