ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค
ฉบับ มมร. · เล่ม ๑๖ · หน้า ๙๒ · ข้อ 205
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ในตระกูล ผู้สามารถพึงนอบน้อมทิศเหล่านี้.

บัณฑิตผู้ถึงพร้อมด้วยศีล เป็นคนละเอียด

และมีไหวพริบ มีความประพฤติเจียมตน ไม่

ดื้อกระด้าง ผู้เช่นนั้นย่อมได้ยศ คนหมั่นไม่

เกียจคร้าน ย่อมไม่หวั่นไหว ในอันตราย

ทั้งหลาย คนมีความประพฤติไม่ขาดสาย มี

ปัญญา ผู้เช่นนั้นย่อมได้ยศ คนผู้สงเคราะห์

แสวงหามิตรที่ดี รู้เท่าถ้อยคำที่เขากล่าว

ปราศจากตระหนี่เป็นผู้แนะนำ ชี้แจง ตาม

แนะนำ ผู้เช่นนั้นย่อมได้ยศ.

การให้ ๑ เจรจาไพเราะ ๑ การประพฤติ

ให้เป็นประโยชน์ ๑ ความเป็นผู้มีตนเสมอใน

ธรรมทั้งหลายในคนนั้น ๆ ตามควร ธรรม

เครื่องยึดเหนี่ยวน้ำใจในโลกเหล่านี้แล เป็น

เหมือนเพลารถอันแล่นไปอยู่ จากธรรมเครื่อง

ยึดเหนี่ยวเหล่านี้ ไม่พึงมีไซร้มารดาบิดาไม่พึง

ได้ความนับถือ หรือความบูชา เพราะเหตุแห่ง

บุตร. เพราะบัณฑิตทั้งหลายพิจารณาเห็น

ธรรมเครื่องยึดเหนี่ยวเหล่านี้โดยชอบ ฉะนั้น

บัณฑิตเหล่านั้น จึงถึงความเป็นใหญ่และเป็น

ผู้อันหมู่ชนสรรเสริญทั่วหน้าดังนี้.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้