จงเป็นผู้มีประโยชน์ถึงพร้อม พึงคบหาท่านผู้มี

ปัญญาสมบูรณ์ บุญสัมปทา ย่อมสำเร็จได้

อย่างนี้ ท่านผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ ได้

จิตสัมปทาแล้ว กระทำกรรมให้สมบูรณ์ ย่อมได้

ผลบริบูรณ์ รู้โลกนี้ตามเป็นจริงแล้ว พึงถึงทิฏฐิ

สัมปทา อาศัยมรรคสัมปทา มีใจบริบูรณ์ ย่อม

บรรลุอรหัต เพราะกำจัดมลทินทั้งปวงได้แล้ว

บรรลุนิพพานสัมปทาได้แล้ว ย่อมหลุดพ้นจาก

ทุกข์ทั้งปวง การหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวงนั้น

จัดเป็นสรรพสัมปทา.

จบ เขตตสูตรที่ ๔

อรรถกถาเขตตสูตรที่ ๔

เขตตสูตรที่ ๔ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า น มหปฺผลํ โหติ ความว่า ไม่มีผลมากด้วยผลแห่ง

ธัญพืช. บทว่า น มหาสฺสาทํ ความว่า ความยินดีต่อผลธัญพืชนั้น

มีไม่มาก คือมีความยินดีน้อยไม่อร่อย. บทว่า น ผาติเสยฺยํ ความว่า ธัญพืชนั้นย่อมไม่เจริญงอกงาม อธิบายว่า ธัญพืชนั้นจะเจริญคือ

มีลำต้นคอยค้ำรองเข้าที่ใหญ่ก็หามิได้. บทว่า อนฺนามินินฺนามิ

ได้แก่ พื้นที่ไม่สม่ำเสมอ เพราะดอนและลุ่ม. ในที่เหล่านั้น ที่ดอน

ไม่มีน้ำขังอยู่ที่ลุ่มมีน้ำขังมากเกินไป. บทว่า ปาสาณสกฺขริลฺลํ

ความว่า ประกอบด้วยหลังแผ่นหินลาดตั้งอยู่ และกรวดก้อนเล็ก