ตำบลหนึ่ง. คำที่เหลือ ก็เช่นเดียวกับวิมานก่อน.

ท่านพระมหาโมคคัลลานะ สอบถามว่า

ดวงอาทิตย์โคจรไปในอากาศ ส่องแสงสว่าง

ในท้องฟ้า ที่ปราศจากพลาหก [ เมฆฝน ] ฉันใด

วิมานนี้ของท่าน ก็เปรียบฉันนั้น ฯ ล ฯ และ

วรรณะของข้าพเจ้าจึงสว่างไสวไปทุกทิศ.

วิมานนี้พึงทำให้พิสดารเหมือนวิมานก่อนในหนหลัง.

แม้ในคาถานั้น ก็กล่าวไว้แล้วทั้งนั้น.

จบอรรถกถาทุติยอุปัสสยทายกวิมาน

๖. ภิกขาทายกวิมาน

ว่าด้วยภิกขาทายกวิมาน

พระมหาโมคคัลลานเถระ ได้ถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า

[๗๐] วิมานแก้วมณีของท่านนี้สูง ๑๒ โยชน์

โดยรอบ มีห้องรโหฐาน ๗๐๐ มีเสาแก้วไพฑูรย์

ปูลาดด้วยเครื่องลาดอันสวยงาม ท่านบรรลุเทวฤทธิ์

มีอานุภาพมาก ฯ ล ฯ และวรรณะของข้าพเจ้าจึง

สว่างไสวไปทุกทิศ.