จักไม่ได้พระจันทร์และพระอาทิตย์แน่ ๆ.

มาณพกล่าวว่า

แม้การไปการมาของพระจันทร์พระอาทิตย์ ก็

ยังเห็นกันอยู่ รัศมีของพระจันทร์พระอาทิตย์ ก็ยัง

เห็นกันอยู่ในวิถีทั้งสอง คนที่ตายล่วงลับไปแล้ว ใคร

ก็ไม่เห็น เราสองคนที่ร้องไห้คร่ำครวญอยู่ในที่นี้ ใคร

โง่กว่ากัน.

พราหมณ์กล่าวว่า

พ่อมาณพ เจ้าพูดจริง เราสองคนที่ร้องไห้

คร่ำครวญอยู่ ข้านี้แหละเป็นคนโง่กว่า ปรารถนา

คนที่ตายล่วงลับไปแล้ว เหมือนทารกร้องไห้อยากได้

พระจันทร์ฉะนั้น เจ้ามารดาข้าผู้เร่าร้อนให้สงบ ดับ

ความกระวนกระวายทั้งหมดได้ เหมือนเอาน้ำรดไฟ

ที่ราดเปรียงฉะนั้น เจ้าผู้ที่บรรเทาความโศกเศร้าถึง

บุตรของข้าผู้เฝ้าแต่เศร้าโศก ชื่อว่าได้ถอนลูกศร

คือความโศกที่เกาะหัวใจของข้าขึ้นได้แล้ว พ่อมาณพ

ข้าเป็นผู้ที่เจ้าถอนลูกศร คือความโศกขึ้นให้แล้ว ก็

เป็นผู้ดับร้อน เย็นสนิท ไม่ต้องเศร้าโศก ไม่ต้อง

ร้องให้ เพราะฟังเจ้า เจ้าเป็นเทวดา หรือเป็นคน-

ธรรพ์ หรือเป็นท้าวสักกะผู้ให้หานในชาติก่อน เจ้า