จึงกล่าวกะท่าน ท่านจงขึ้นสู่หนทางแห่งพระอริยะ

จงให้ทานด้วย จงบริโภคด้วย ผู้บริโภคคนเดียวย่อม

ไม่ได้ความสุข.

[๑๖๗๙] พราหมณ์เหล่านี้มีผิวพรรณงามจริงหนอ

แต่เหตุอะไร สุนัขของท่านนี้จึงเปล่งรัศมีมีวรรณะ

ต่าง ๆ ได้ ท่านทั้งหลายผู้เป็นพราหมณ์ใครหนอจะ

บอกข้าพเจ้าได้.

[๑๖๘๐] ผู้นี้ คือ จันทเทพบุตร ผู้นี้ คือ สุริย-

เทพบุตร ผู้นี้ คือ มาตลีเทพสารถี มาแล้วในที่นี้ เราคือ

ท้าวสักกะผู้เป็นจอมแห่งเทวดาชาวไตรทศ ส่วนสุนัข

นี้แล เราเรียกว่า ปัญจสิขเทพบุตร.

[๑๖๘๑] ฉิ่ง ตะโพน และเปิงมางทั้งหลาย

ย่อมปลุกเทพบุตรผู้หลับให้ตื่น และผู้ตื่นอยู่แล้วย่อม

เพลิดเพลินใจ.

[๑๖๘๒] คนตระหนี่เหนียวแน่น มักบริภาษ

สมณพราหมณ์ ทอดทิ้งร่างกายไว้ในโลกนี้ตายแล้ว

ย่อมไปสู่นรก.

[๑๖๘๓] ชนเหล่าใดหวังสุคติ ตั้งอยู่แล้วในธรรม

คือความสำรวมและการจำแนกแจกทาน ทอดทิ้ง

ร่างกายไว้ในโลกนี้ ตายแล้วย่อมไปสู่สุคติ.

[๑๖๘๔] ท่านนั้นชื่อโกสิยะมีความตระหนี่ มี

ธรรมลามก เป็นญาติของเราทั้งหลายในญาติก่อน เรา