ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๐ · หน้า ๓๙๐ · ข้อ 1911 1912 1913 1914 1915 1916
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๑๙๑๑] บุตรที่เกิดแต่มารดาบิดาและเผ่าพันธุ์ใด

อันบุตรจะต้องเลี้ยงดูอาตมภาพเป็นคน ๆ นั้นแหละ

มีชื่อว่าอุททาลก เป็นเชื้อสายของวงศ์ตระกูลโสตถิยะ

แห่งท่านผู้เจริญ.

[๑๙๑๒] ดูก่อนท่านผู้เจริญ บุคคลเป็นพราหมณ์

ได้อย่างไร เป็นพราหมณ์เต็มที่ได้อย่างไร ความดับ

รอบจะมีได้อย่างไร ผู้ที่ตั้งอยู่ในธรรม บัณฑิตเรียกว่า

กระไร.

[๑๙๑๓] บุคคลเป็นพราหมณ์ ต้องบูชาไฟเป็น

นิตย์ ต้องรดน้ำ เมื่อบูชายังต้องยกเสาเจว็ด ผู้กระทำ

อย่างนี้จึงเป็นพราหมณ์ผู้เกษม ด้วยเหตุนั้น ชน-

ทั้งหลายจึงได้พากันสรรเสริญว่า เป็นผู้ตั้งอยู่ในธรรม.

[๑๙๑๔] ความหมดจด ย่อมไม่มีด้วยการรดน้ำ

อนึ่ง พราหมณ์จะเป็นพราหมณ์เต็มที่ด้วยการรดน้ำก็

หาไม่ ขันติและโสรัจจะย่อมมีไม่ได้ ทั้งผู้นั้นจะเป็น

ผู้ดับรอบก็หามิได้.

[๑๙๑๕] ดูก่อนท่านผู้เจริญ บุคคลเป็นพราหมณ์

ได้อย่างไร และเป็นพราหมณ์เต็มที่ได้อย่างไร ความ

ดับรอบจะมีได้อย่างไร ผู้ที่ตั้งอยู่ในธรรม บัณฑิต

เรียกว่ากระไร.

[๑๙๑๖] บุคคลผู้ไม่มีไร่นา ไม่มีพวกพ้อง ไม่

ถือว่าเป็นของเรา ไม่มีความหวัง ไม่มีบาปคือความ

โลภ สิ้นความละโมบในภพแล้ว ผู้กระทำอย่างนี้

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้