เมื่อฉันไม่เห็นท่านที่ยอดเขาหิมพานต์อันสูงตระหง่าน
น่าดูน่าชม จะกระทำอย่างไร ข้าแต่กินนร เมื่อฉัน
ไม่เห็นท่านที่ยอดเขาหิมพานต์อันมีสีขาว น่าดูน่าชม
จะกระทำอย่างไร ข้าแต่กินนร เมื่อฉันไม่เห็นท่านที่
ยอดเขาหิมพานต์อันงามวิจิตร น่าดูน่าชม จะกระทำ
อย่างไร ข้าแต่กินนร เมื่อฉันไม่เห็นท่านที่เขาคันธ-
มาทน์อันดารดาษไปด้วยยาต่าง ๆ เป็นถิ่นที่อยู่ของหมู่
เทพเจ้า จะกระทำอย่างไร ข้าแต่กินนร เมื่อฉันไม่
เห็นท่านที่ภูเขาคันธมาทน์ อันดารดาษไปด้วยโอสถ
ทั้งหลาย จะกระทำอย่างไร.
[๑๘๘๙] ข้าแต่ท่านพราหมณ์ผู้เป็นเจ้า ฉันขอ
ไหว้เท้าทั้งสองของท่านผู้มีความเอ็นดู มารดสามีผู้ที่
ดิฉันซึ่งเป็นกำพร้าปรารถนายิ่งนักด้วยน้ำอมฤต ดิฉัน
ได้ชื่อว่าเป็นผู้พร้อมเพรียงด้วยสามีผู้เป็นที่รักยิ่งแล้ว.
[๑๘๙๐] บัดนี้ เราทั้งสองจักเที่ยวไปสู่ลำธาร
อันมีกระแสสินธุ์อันเกลื่อนกล่นด้วยดอกโกสุม
ดารดาษไปด้วยบุบผชาติต่าง ๆ เราทั้งสองจะกล่าว
วาจาเป็นที่รักแก่กันและกัน.