ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๓ · หน้า ๒๘๘ · ข้อ 599
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

วิมานอันบุญญานุภาพตกแต่งดีแล้วนี้ เกลื่อน

ไปด้วยอัปสรผู้ประเสริฐ รุ่งเรืองด้วยยอดบริบูรณ์ด้วย

ข้าวและน้ำ งดงามด้วยการฟ้อนรำขับร้อง ส่องแสง

สว่างออกจากฝาแล้วผลึก มีแม่น้ำอันประกอบด้วย

ไม้ดอกต่าง ๆ ล้อมรอบ และมีไม้เกด ไม้มะขวิด

ไม้มะม่วง ไม้สาละ ไม้ชมพู่ ไม้มะพลับ ไม้มะหาด

เป็นอันมาก มีผลเป็นนิตย์ ความปลื้มใจย่อมปรากฏ

แก่เรา เพราะได้เห็นความเป็นไปนั้น ดูก้อนมาตลี

เทพสารถี เราขอถามท่าน เทพบุตรนี้ทำกรรมดีอะไร

ไว้ จึงถึงสวรรค์บันเทิงอยู่ในวิมาน.

มาตลีเทพสารถีทูลพยากรณ์พระดำรัสถามตามที่

ทราบวิบากแห่งสัตว์ผู้ทำบุญทั้งหลาย แด่พระราชาผู้

ไม่ทรงทราบว่า เทพบุตรนี้เป็นคฤหบดีในกรุงมิถิลา

เป็นทานบดี ได้สร้างอาราม บ่อน้ำ สระน้ำ และสะพาน

ได้ปฏิบัติบำรุงพระอรหันต์ทั้งหลายผู้เยือกเย็นโดยเคารพ

ได้ถวายจีวร บิณฑบาต คิลานปัจจัย และเสนาสนะ

ในท่านผู้ซื่อตรงด้วยใจเลื่อมใส ได้รักษาอุโบสถลศีล

ประกอบด้วยองค์ ๘ ในดิถีที่ ๑๔ ที่ ๑๕ ที่ ๘ แห่งปักษ์

และปาฏิหาริยปักษ์ เป็นผู้สำรวมในศีลทุกเมื่อ เป็นผู้

สำรวมและจำแนกทาน จึงบันเทิงอยู่ในวิมาน.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า นชฺโช ความว่า แม่น้ำสายหนึ่ง

ไหลล้อมรอบวิมานนั้น. บทว่า ทุมายุตา ความว่า แม่น้ำนั้นประกอบด้วย

ต้นไม้มีดอกต่าง ๆ. บทว่า มิถิลายํ ความว่า ข้าแต่มหาราชเจ้า เทพบุตรนี้

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้