ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๓ · หน้า ๘๔ · ข้อ 453
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เอวบาง สำรวมดีแล้ว เธอฟังคำสั่งพูดจาน่ารักออก

บวช ความประสงค์นั้น จักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ.

เมื่อไรเราจักละภาชนะทองคำน้ำหนักร้อยปัลละ

จำหลักลวดลายนับด้วยร้อย ออกบวช ความประสงค์

นั้น จักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ.

เมื่อไรเราจักละกองช้างซึ่งประดับประดาด้วย

เครื่องอลังการทั้งปวงเป็นต้น จนถึงเหล่านางสนม

กำนัลผู้เชื่อฟังคำสั่ง พูดจาน่ารัก เป็นที่สุด ผู้ติดตาม

เราไป เขาจักไม่ติดตามเราอันใด ความที่พวกนั้น ๆ

ไม่ติดตามเรานั้น จักมีจักเป็นได้เมื่อไรหนอ.

เมื่อไรเราจักได้ปลงผมห่มผ้าสังฆาฏิ อุ้มบาตร

เที่ยวบิณฑบาต จักทรงผ้าสังฆาฏิอันทำด้วยผ้าบังสุ-

กุลที่เขาทั้งไว้ตามถนนหนทาง เมื่อฝนตกเจ็ดวัน จัก

มีจีวรเปียกชุ่มเที่ยวบิณฑบาต จักจาริกไปตามต้นไม้

ราวป่า ทั้งกลางวันและกลางคืน เที่ยวไปโดยไม่

เหลียวแลถึงกิจการอันใดอันหนึ่ง จักละความกลัว

ความขลาดให้เด็ดขาด จักอยู่ผู้เดียวตามภูเขาและ

สถานที่อันลำบาก จักทำจิตให้ตรง ดุจคนดีดพิณ

ดีดสายทั้งเจ็ดให้เป็นที่รื่นรมย์แห่งใจ ความประสงค์

นั้น จักสำเร็จได้เมื่อไรหนอ.

เมื่อไรเราจักตัดเสียซึ่งกามสังโยชน์อันเป็นของ

ทิพย์และของมนุษย์ ดุจช่างรถตัดรองเท้าโดยรอบ

ฉะนั้น.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้