[๔๑๔] พระชนนีทอดพระเนตรเห็นรถเปล่า แต่
นายสารถีมาคนเดียว ก็มีพระเนตรทั้งสองนองไปด้วย
พระอัสสุชล ทรงกันแสดงทอดพระเนตรดูนายสารถี
นั้น ด้วยเข้าพระหฤทัยว่า นายสารถีนี้ฝังโอรสของเรา
เสียแล้ว โอรสของเรานายสารถีฝังเสียในแผ่นดิน
ถมแผ่นดินแล้วเป็นแน่ ปัจจามิตรทั้งหลายจะยินดี
ศัตรูทั้งหลายจะอิ่มใจเป็นแน่ เพราะเห็นนายสารถีมา
แล้ว เพราะฝังโอรสของเราแล้ว พระชนนีทอดพระ-
เนตรเห็นรถเปล่า นายสารถีกลับมาแต่ผู้เดียว ก็มี
พระเนตรทั้งสองนองไปด้วยพระอัสสุชล ทรงกันแสง
ตรัสสอบถามนายสารถีนั้นว่า โอรสของเราเป็นใบ้
หรือ เป็นง่อยหรือ ตรัสอะไรบ้างหรือ ในเวลาที่ถูก
ท่านฝังในแผ่นดิน จงบอกเนื้อความนั้นแก่เราเถิด
นายสารถี โอรสของเราเป็นใบ้เป็นง่อย เขากระดิก
มือเท้าอย่างไรบ้างไหม ในเมื่อถูกท่านฝังในแผ่นดิน
เราถามท่านแล้ว ท่านจงบอกความนั้นแก่เรา.
[๔๑๕] ข้าแต่พระแม่เจ้า ขอพระแม่เจ้าโปรด
ประทานอภัยแก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์ขอกราบทูล
ตามที่ได้ฟังได้เห็นในสำนักของพระราชโอรส แด่
พระองค์.
[๔๑๖] ดูก่อนนายสารถีผู้สหาย เราให้อภัยแก่ท่าน
ท่านไม่ต้องกลัว จงกล่าวตามที่ท่านได้ฟังหรือได้เห็น