๓. จัมเปยยจริยา
ว่าด้วยจริยาวัตรของจัมเปยยกนาคราช
[๑๓] อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลเมื่อเราเป็นพยานาค
ชื่อจัมเปยยกะมีฤทธิ์มาก แม้ในกาลนั้น เรา
เป็นผู้ประพฤติธรรม เพียบพร้อมด้วยศิลวัตร
หมองูได้จับเราเป็นผู้ประพฤติธรรม รักษาอุโบ-
สถให้เล่นรำอยู่ที่ใกล้ประตูพระราชวัง หมองู
นั้นคิดเอาสีเช่นใด คือ สีเขียว สีเหลือง หรือ
สีแดง เราย่อมเปลี่ยนไปตามจิตของเขา แปลง
กายให้เหมือนที่เขาคิด เราได้ทำน้ำให้เป็นบก
บ้าง ได้ทำบกให้เป็นน้ำบ้าง ถ้าแหละเราโกรธ
เคืองต่อหมองูนั้น ก็พึงทำเขาให้เป็นเถ้าโดย
ฉับพลัน ถ้าเราจักเป็นไปตามอำนาจจิต เราก็จัก
เสื่อมจากศีล เมื่อเราเสื่อมจากศีล ประโยชน์.
อันสูงสุดจะไม่สำเร็จ กายของเรานี้จะแตกไป
กระจัดกระจายอยู่ ณ ที่นี้ เหมือนแกลบ
จงกระจัดกระจายอยู่ก็ตามเถิด เราจะไม่ทำ