เราเหมือนกิ่งไม้. ดูก่อนสารถี ท่านเหมือน

บุรุษที่เข้าไปอาศัยร่มเงา. หากท่านฝังเราในป่า.

ท่านพึงทำสิ่งที่ไม่ชอบธรรม.

แล้วสารถีก็ทูลวิงวอนเพื่อขอให้พระโพธิสัตว์เสด็จกลับ จึงตรัสถึง เหตุที่ไม่กลับ และความพอใจในการบรรพชา ตลอดถึงเรื่องราวของ พระองค์ในภพที่ล่วงไปแล้ว มีภัยในนรกเป็นต้น เพราะเหตุแห่งความพอใจ ในการบรรพชานั้น โดยพิสดาร. แม้เมื่อสารถีนั้น ประสงค์จะบวช เพราะ ธรรมกถานั้น และเพราะการปฏิบัตินั้น จึงตรัสคาถานี้ว่า :-

ดูก่อนสารถี ท่านจงนำรถกลับไป แล้ว

เป็นคนไม่มีหนี้กลับมา. เพราะบรรพชาเป็น

ของตนไม่มีหนี้. ข้อนี้ฤาษีทั้งหลายสรรเสริญ

แล้ว.

แล้วก็ทรงส่งสารถีกลับไปแจ้งแด่พระราชา.

สารถี นำรถและเครื่องอาภรณ์ไปเฝ้าพระราชา ทูลความนั้นให้ ทรงทราบ ในทันใดนั้นเอง พระราชาทรงดำริว่า เราจักไปหาพระมหาสัตว์ จึงเสด็จออกจากพระนคร พร้อมด้วยจตุรงคเสนา นางสนมและชาวพระนคร

ชาวชนบท. แม้พระมหาสัตว์ ครั้นทรงส่งสารถีกลับไปแล้ว ก็มีพระ-

ประสงค์จะทรงผนวช. ท้าวสักกะทรงทราบ จิตของพระโพธิสัตว์ จึงมี