မဓုပိဏ္ဍိကသုတ်: စိတ်က ဇာတ်လမ်းများကို မည်သို့ ဖန်တီးသနည်း

မဓုပိဏ္ဍိကသုတ်သည် ဒဏ္ဍပါဏိသကျ ဘုရားရှင်ထံ လာ၍ မည်သည်ကို သွန်သင်တော်မူသနည်းဟု မေးသည့်အချိန်မှ စသည်။ ဘုရားရှင်က လောက၌ မည်သူနှင့်မျှ မငြင်းခုံမိစေရန် သွန်သင်ကြောင်းနှင့် ကာမမှ လွတ်မြောက်သူကို သညာများ မလွှမ်းမိုးနိုင်ကြောင်း တိုတိုပြန်ကြားတော်မူသည်။ ရဟန်းများ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ကြသဖြင့် ရှင်မဟာကစ္စာယနထံ သွားရောက်မေးမြန်းကြသည်။

ရှင်မဟာကစ္စာယနက ရှင်းပြသည် — မျက်စိနှင့် ရူပကို မှီ၍ စက္ခုဝိညာဉ် ဖြစ်ပေါ်သည်၊ ဤသုံးခု ပေါင်းဆုံမှုမှာ ဖဿ ဖြစ်သည်၊ ဖဿကြောင့် ဝေဒနာ ရှိသည်၊ ခံစားသည့်အတိုင်း မှတ်သည်၊ မှတ်သည့်အတိုင်း ကြံစည်သည်၊ ကြံစည်သည့်အတိုင်း ပပဉ္စ ပြုသည်၊ ထို့နောက် ထိုပပဉ္စသညာနှင့် ကြံစည်မှုများသည် အတိတ်၊ အနာဂတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန် ကိစ္စအားလုံးတွင် လူကို ပြန်လည်လွှမ်းမိုးလာသည်။

ဘုရားရှင်က ကိုယ်တော်ထံ လာမေးလျှင်လည်း တူညီသောအဖြေကို ဖြေမည်ဟု အတည်ပြုတော်မူသည်။ ရှင်အာနန္ဒာက ဤဓမ္မကို ဆာလောင်သူတစ်ဦး ရရှိသော ပျားရည်မုန့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့ပြီး မည်သည့်နေရာကို အရသာခံသော်လည်း ချိုမြိန်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် သုတ်၏ အမည်ဖြစ်လာသည်။