“Yaṁ, bhikkhave, na tumhākaṁ taṁ pajahatha. Taṁ vo pahīnaṁ hitāya sukhāya bhavissati. Kiñca, bhikkhave, na tumhākaṁ? Cakkhu, bhikkhave, na tumhākaṁ. Taṁ pajahatha. Taṁ vo pahīnaṁ hitāya sukhāya bhavissati. Rūpā na tumhākaṁ. Te pajahatha. Te vo pahīnā hitāya sukhāya bhavissanti. Cakkhuviññāṇaṁ na tumhākaṁ. Taṁ pajahatha. Taṁ vo pahīnaṁ hitāya sukhāya bhavissati. Cakkhusamphasso na tumhākaṁ. Taṁ pajahatha. So vo pahīno hitāya sukhāya bhavissati …pe… yampidaṁ manosamphassapaccayā uppajjati vedayitaṁ sukhaṁ vā dukkhaṁ vā adukkhamasukhaṁ vā tampi na tumhākaṁ. Taṁ pajahatha. Taṁ vo pahīnaṁ hitāya sukhāya bhavissati. Yampi, bhikkhave, na tumhākaṁ, taṁ pajahatha. Taṁ vo pahīnaṁ hitāya sukhāya bhavissatī”ti. Navamaṁ.
10. Saḷavagga
Udakasutta “Udako sudaṁ, bhikkhave, rāmaputto evaṁ vācaṁ bhāsati: ‘idaṁ jātu vedagū, idaṁ jātu sabbajī, idaṁ jātu apalikhataṁ gaṇḍamūlaṁ palikhaṇin’ti. Taṁ kho panetaṁ, bhikkhave, udako rāmaputto avedagūyeva samāno ‘vedagūsmī’ti bhāsati, asabbajīyeva samāno ‘sabbajīsmī’ti bhāsati, apalikhataṁyeva gaṇḍamūlaṁ ‘palikhataṁ me gaṇḍamūlan’ti bhāsati. Idha kho taṁ, bhikkhave, bhikkhu sammā vadamāno vadeyya: ‘idaṁ jātu vedagū, idaṁ jātu sabbajī, idaṁ jātu apalikhataṁ gaṇḍamūlaṁ palikhaṇin’ti. Kathañca, bhikkhave, vedagū hoti? Yato kho, bhikkhave, bhikkhu channaṁ phassāyatanānaṁ samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṁ pajānāti; evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu vedagū hoti. Kathañca, bhikkhave, bhikkhu sabbajī hoti? Yato kho, bhikkhave, bhikkhu channaṁ phassāyatanānaṁ samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṁ viditvā anupādāvimutto hoti; evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu sabbajī hoti.