Kharājinaṁ jaṭāpaṅko, mantā sīlabbataṁ tapo; Kuhanā vaṅkadaṇḍā ca, udakācamanāni ca; Vaṇṇā ete brāhmaṇānaṁ, katā kiñcikkhabhāvanā. Cittañca susamāhitaṁ, vippasannamanāvilaṁ; Akhilaṁ sabbabhūtesu, so maggo brahmapattiyā”ti. Atha kho te māṇavakā kupitā anattamanā yena lohicco brāhmaṇo tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā lohiccaṁ brāhmaṇaṁ etadavocuṁ: “yagghe bhavaṁ jāneyya, samaṇo mahākaccāno brāhmaṇānaṁ mante ekaṁsena apavadati, paṭikkosatī”ti? Evaṁ vutte, lohicco brāhmaṇo kupito ahosi anattamano. Atha kho lohiccassa brāhmaṇassa etadahosi: “na kho pana metaṁ patirūpaṁ yohaṁ aññadatthu māṇavakānaṁyeva sutvā samaṇaṁ mahākaccānaṁ akkoseyyaṁ paribhāseyyaṁ. Yannūnāhaṁ upasaṅkamitvā puccheyyan”ti.