“‘Kiṁ nu kho, bho kaccāna, hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti, iti puṭṭho samāno: ‘abyākataṁ kho etaṁ, vaccha, bhagavatā— hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti vadesi. ‘Kiṁ pana, bho kaccāna, na hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti, iti puṭṭho samāno: ‘abyākataṁ kho etaṁ, vaccha, bhagavatā— na hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti vadesi. ‘Kiṁ nu kho, bho kaccāna, hoti ca na ca hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti, iti puṭṭho samāno: ‘abyākataṁ kho etaṁ, vaccha, bhagavatā— hoti ca na ca hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti vadesi. ‘Kiṁ pana, bho kaccāna, neva hoti na na hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti, iti puṭṭho samāno: ‘etampi kho, vaccha, abyākataṁ bhagavatā— neva hoti na na hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti vadesi. Ko nu kho, bho kaccāna, hetu, ko paccayo, yenetaṁ abyākataṁ samaṇena gotamenā”ti? “Yo ca, vaccha, hetu, yo ca paccayo paññāpanāya rūpīti vā arūpīti vā saññīti vā asaññīti vā nevasaññīnāsaññīti vā, so ca hetu, so ca paccayo sabbena sabbaṁ sabbathā sabbaṁ aparisesaṁ nirujjheyya. Kena naṁ paññāpayamāno paññāpeyya rūpīti vā arūpīti vā saññīti vā asaññīti vā nevasaññīnāsaññīti vā”ti. “Kīvaciraṁ pabbajitosi, bho kaccānā”ti? “Naciraṁ, āvuso, tīṇi vassānī”ti. “Yassapassa, āvuso, etamettakena ettakameva tampassa bahu, ko pana vādo evaṁ abhikkante”ti. Ekādasamaṁ. Abyākatavaggo paṭhamo. Tassuddānaṁ