“‘Kiṁ nu kho, ayye, hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti, iti puṭṭhā samānā: ‘abyākataṁ kho etaṁ, mahārāja, bhagavatā— hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti vadesi. ‘Kiṁ panayye, na hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti iti puṭṭhā samānā: ‘etampi kho, mahārāja, abyākataṁ bhagavatā— na hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti vadesi. ‘Kiṁ nu kho, ayye, hoti ca na ca hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti iti puṭṭhā samānā: ‘abyākataṁ kho etaṁ, mahārāja, bhagavatā— hoti ca na ca hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti vadesi. ‘Kiṁ panayye, neva hoti na na hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti iti puṭṭhā samānā: ‘etampi kho, mahārāja, abyākataṁ bhagavatā— neva hoti na na hoti tathāgato paraṁ maraṇā’ti vadesi. Ko nu kho, ayye, hetu, ko paccayo yenetaṁ abyākataṁ bhagavatā”ti?