Iṭṭhā dhammā aniṭṭhā ca, na pavedhenti tādino; Ṭhitaṁ cittaṁ vippamuttaṁ, vayañcassānupassatīti.

2. Diguṇādiupāhanapaṭikkhepa

Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi— “evaṁ kho, bhikkhave, kulaputtā aññaṁ byākaronti, attho ca vutto, attā ca anupanīto. Atha ca panidhekacce moghapurisā hasamānakaṁ maññe aññaṁ byākaronti, te pacchā vighātaṁ āpajjantī”ti. Atha kho bhagavā āyasmantaṁ soṇaṁ āmantesi— “tvaṁ khosi, soṇa, sukhumālo. Anujānāmi te, soṇa, ekapalāsikaṁ upāhanan”ti. “Ahaṁ kho, bhante, asītisakaṭavāhe hiraññaṁ ohāya agārasmā anagāriyaṁ pabbajito, sattahatthikañca anīkaṁ. Athāhaṁ, bhante, ekapalāsikañce upāhanaṁ pariharissāmi, tassa me bhavissanti vattāro ‘soṇo koḷiviso asītisakaṭavāhe hiraññaṁ ohāya agārasmā anagāriyaṁ pabbajito, sattahatthikañca anīkaṁ. So dānāyaṁ ekapalāsikāsu upāhanāsu satto’ti. Sace bhagavā bhikkhusaṅghassa anujānissati ahampi paribhuñjissāmi; no ce bhagavā bhikkhusaṅghassa anujānissati, ahampi na paribhuñjissāmī”ti. Atha kho bhagavā etasmiṁ nidāne etasmiṁ pakaraṇe dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi— “anujānāmi, bhikkhave, ekapalāsikaṁ upāhanaṁ. Na, bhikkhave, diguṇā upāhanā dhāretabbā. Na tiguṇā upāhanā dhāretabbā. Na guṇaṅguṇūpāhanā dhāretabbā. Yo dhāreyya, āpatti dukkaṭassā”ti.

3. Sabbanīlikādipaṭikkhepa