Duṭṭhodānāyaṁ, āvuso, āvāsiko bhikkhu. Handa mayaṁ, āvuso, āvāsikaṁ bhikkhuṁ ukkhipāmā’ti. Atha kho te, bhante, āgantukā bhikkhū sannipatitvā maṁ etadavocuṁ— ‘pubbe kho tvaṁ, āvuso, nahāne ussukkaṁ karosi, ussukkampi karosi yāguyā khādanīye bhattasmiṁ. Sodāni tvaṁ na ussukkaṁ karosi yāguyā khādanīye bhattasmiṁ. Āpattiṁ tvaṁ, āvuso, āpanno. Passasetaṁ āpattin’ti? ‘Natthi me, āvuso, āpatti yamahaṁ passeyyan’ti. Atha kho te, bhante, āgantukā bhikkhū maṁ āpattiyā adassane ukkhipiṁsu. Tassa mayhaṁ, bhante, etadahosi— ‘ahaṁ kho etaṁ na jānāmi “āpatti vā esā anāpatti vā, āpanno camhi anāpanno vā, ukkhitto camhi anukkhitto vā, dhammikena vā adhammikena vā, kuppena vā akuppena vā, ṭhānārahena vā aṭṭhānārahena vā”. Yannūnāhaṁ campaṁ gantvā bhagavantaṁ etamatthaṁ puccheyyan’ti. Tato ahaṁ, bhagavā, āgacchāmī”ti. “Anāpatti esā, bhikkhu, nesā āpatti. Anāpannosi, nasi āpanno. Anukkhittosi, nasi ukkhitto. Adhammikenāsi kammena ukkhitto kuppena aṭṭhānārahena. Gaccha tvaṁ, bhikkhu, tattheva vāsabhagāme nivāsaṁ kappehī”ti. “Evaṁ, bhante”ti kho kassapagotto bhikkhu bhagavato paṭissuṇitvā uṭṭhāyāsanā bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā yena vāsabhagāmo tena pakkāmi.