Atha kho kosambakā bhikkhū anupubbena yena sāvatthi tadavasaruṁ. Atha kho āyasmā sāriputto yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā sāriputto bhagavantaṁ etadavoca— “te kira, bhante, kosambakā bhikkhū bhaṇḍanakārakā kalahakārakā vivādakārakā bhassakārakā saṅghe adhikaraṇakārakā sāvatthiṁ anuppattā. Kathaṁ nu kho, bhante, tesu bhikkhūsu senāsane paṭipajjitabban”ti? “Tena hi, sāriputta, vivittaṁ senāsanaṁ dātabban”ti. “Sace pana, bhante, vivittaṁ na hoti, kathaṁ paṭipajjitabban”ti? “Tena hi, sāriputta, vivittaṁ katvāpi dātabbaṁ, na tvevāhaṁ, sāriputta, kenaci pariyāyena vuḍḍhatarassa bhikkhuno senāsanaṁ paṭibāhitabbanti vadāmi. Yo paṭibāheyya, āpatti dukkaṭassā”ti. “Āmise pana, bhante, kathaṁ paṭipajjitabban”ti? “Āmisaṁ kho, sāriputta, sabbesaṁ samakaṁ bhājetabban”ti.

7. Osāraṇānujānana