ตํ ภิกฺขุํ คาถาย อชฺฌภาสิ

กสฺมา ตุวํ ธมฺมปทานิ ภิกฺขุ

นาธียสิ ๑ ภิกฺขูหิ สํวสนฺโต

สุตฺวาน ธมฺมํ ลภติปฺปสาทํ

ทิฏฺเฐว ธมฺเม ลภติปฺปสํสนฺติ ฯ

[๗๘๘] อหุ ปุเร ธมฺมปเทสุ ฉนฺโท

ยาว วิราเคน สมาคมิมฺห

ยโต วิราเคน สมาคมิมฺห

ยงฺกิญฺจิ ทิฏฺฐํว สุตํ มุตํ วา

อญฺญาย นิกฺเขปนมาหุ สนฺโตติ ฯ

เอกาทสมํ อโยนิโสมนสิการสุตฺตํ

[๗๘๙] เอกํ สมยํ อญฺญตโร ภิกฺขุ โกสเลสุ วิหรติ อญฺญตรสฺมึ วนสณฺเฑ ฯ เตน โข ปน สมเยน โส ภิกฺขุ ทิวาวิหารคโต ปาปเก อกุสเล วิตกฺเก วิตกฺเกติ เสยฺยถีทํ กามวิตกฺกํ พฺยาปาทวิตกฺกํ วิหึสาวิตกฺกํ ฯ

[๗๙๐] อถ โข ยา ตสฺมึ วนสณฺเฑ อธิวตฺถา เทวตา ตสฺส ภิกฺขุโน อนุกมฺปิกา อตฺถกามา ตํ ภิกฺขุํ สํเวเชตุกามา เยน โส ภิกฺขุ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ตํ ภิกฺขุํ คาถาหิ อชฺฌภาสิ #๑ นาทียสีติปิ ปาเฐน ภวิตพฺพํ ฯ