ปราภโว วสโล เมตฺต เหมวตาฬวโก อถ

วิชยํ มุนิ อุรค วคฺคํ วทนฺติ พารส ฯ

_______________

สุตฺตนิปาเต ทุติโย จูฬวคฺโค

ปฐมํ รตนสุตฺตํ

[๓๑๔] ๑ ยานีธภูตานิ สมาคตานิ

ภุมฺมานิ วา ยานิ ว อนฺตลิกฺเข

สพฺเพว ภูตา สุมนา ภวนฺตุ

อโถปิ สกฺกจฺจ สุณนฺตุ ภาสิตํ

ตสฺมา หิ ภูตา นิสาเมถ สพฺเพ

เมตฺตํ กโรถ มานุสิยา ปชาย ฯ

ทิวา จ รตฺโต จ หรนฺติ เย พลึ

ตสฺมา หิ เน รกฺขถ อปฺปมตฺตา ฯ

ยํ กิญฺจิ วิตฺตํ อิธ วา หุรํ วา

สคฺเคสุ วา ยํ รตนํ ปณีตํ

น โน สมํ อตฺถิ ตถาคเตน(

อิทมฺปิ พุทฺเธ รตนํ ปณีตํ ฯ

เอเตน สจฺเจน สุวตฺถิ โหตุ ฯ

ขยํ วิราคํ อมตํ ปณีตํ