รตฺตินฺทิโว จ โส ทิโพฺย มานุสึ สรโทสตํ ฯ
อิติ กมฺมานิ อเนฺวนฺติ อสงฺเขยฺยาปิ ชาติโย
กลฺยาณํ ยทิ วา ปาปํ น หิ กมฺมํ วินสฺสติ ๑ ฯ
[๘๖๕] โย อิจฺเฉ ปุริโส โหตุํ ชาตึ ชาตึ ปุนปฺปุนํ
ปรทารํ วิวชฺเชยฺย โธตปาโทว กทฺทมํ ฯ
ยา อิจฺเฉ ปุริโส โหตุํ ชาตึ ชาตึ ปุนปฺปุนํ
สามิกํ อปจาเยยฺย อินฺทํว ปริจาริกา ฯ
โย อิจฺเฉ ทิพฺพโภคญฺจ ทิพฺพมายุํ ยสํ สุขํ
ปาปานิ ปริวชฺเชตฺวา ติวิธํ ธมฺมมาจเร ฯ
กาเยน วาจา มนสา อปฺปมตฺโต วิจกฺขโณ
อตฺตโน โหติ อตฺถาย อิตฺถี วา ยทิวา ปุมา ฯ
เยเกจิเม มนุชา ชีวโลเก
ยสสฺสิโน สพฺพสมนฺตโภคา
อสํสยํ เตหิ ปุเร สุจิณฺณํ
กมฺมสฺสกาเส ปุถุ สพฺพสตฺตา ฯ
อิงฺฆานุจินฺเตสิ สยมฺปิ เทว
กุโตนิทานา เต อิมา ชนินฺท
ยา เต อิมา อจฺฉรสนฺนิกาสา
อลงฺกตา กาญฺจนชาลฉนฺนา ฯ
อิจฺเจวํ ปิตรํ กญฺญา รุจา โตเสสิ องฺคตึ #๑ สี. ยุ. ปนสสติ ฯ