พระศาสดาทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแล้ว ทรงประกาศสัจจธรรม เวลาจบสัจจธรรม ภิกษุผู้กระสัน ดำรงในพระอรหัต แล้วทรงประชุม ชาดกว่า พระปัจเจกพุทธเจ้าในครั้งนั้นปรินิพพาน ส่วนพญายูงได้มาเป็น เราตถาคตแล.

จบอรรถกถามหาโมรชาดก

๙. ตัจฉสูกรชาดก

ว่าด้วยหมูพร้อมใจกันสู้เสือ

[๑๙๗๕] ข้าพเจ้าเที่ยวแสวงหาหมู่ญาติใด ตาม

ภูเขาและราวป่าทั้งหลาย ค้นหาหมู่ญาติมากมาย หมู่

ญาตินั้นเราพบแล้ว รากไม้และผลไม้นี้ ก็มีมากมาย

อนึ่ง ภักษาหารนี้ก็มิใช่น้อย ทั้งห้วยละหานนี้ก็น่า

รื่นรมย์ คงเป็นที่อยู่สุขสบาย ข้าพเจ้าจักขออยู่กับ

ญาติทั้งมวล ในที่นี้แหละ จักเป็นผู้ขวนขวายน้อย

ไม่มีความระแวงภัย ไม่มีความเศร้าโศก ไม่มีภัยแต่

ที่ไหน ๆ.

[๑๙๗๖] ดูก่อนตัจฉะ เจ้าจงไปหาที่ซ่อนเร้น

แห่งอื่นเถิด ในที่นี้ศัตรูของพวกเรามีอยู่ มันมาในที่นี้

แล้ว ก็ฆ่าหมูแต่ล้วนตัวที่อ้วนพีเสีย.