ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๓ · หน้า ๗๖ · ข้อ 447 448 449
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๔๔๗] ดูก่อนเทวดา ผู้ใดรู้แจ้งว่า การงาน

ที่ทำจะไม่ลุล่วงไปได้จริง ๆ ชื่อว่าไม่รักษาชีวิตของตน

ถ้าผู้นั้นละความเพียรในฐานะเช่นนั้นเสีย ก็จะพึงรู้ผล

แห่งความเกียจคร้าน ดูก่อนเทวดา คนบางพวกใน

โลกนี้ เห็นผลแห่งความประสงค์ของตน จึงประกอบ

การงานทั้งหลาย การงานเหล่านั้น จะสำเร็จหรือไม่

ก็ตาม ดูก่อนเทวดา ท่านก็เห็นผลแห่งธรรมประจักษ์

แก่ตนแล้วมิใช่หรือ คนอื่น ๆ จมในมหาสมุทรหมด

เราคนเดียวยังว่ายข้ามอยู่ และได้เห็นท่านมาสถิตอยู่

ใกล้ ๆ เรา เรานั้นจักพยายามตามสติกำลัง จักทำ

ความเพียรที่บุรุษควรทำ ไปให้ถึงฝั่งแห่งมหาสมุทร

[๔๔๘] ท่านใดถึงพร้อมด้วยความพยายามโดย

ธรรมไม่จมลงในห้วงมหรรณพ ซึ่งประมาณมิได้เห็น

ปานนี้ด้วยกิจคือความเพียรของบุรุษ ท่านนั้นจงไปใน

สถานที่ที่ใจของท่านยินดีนั้นเถิด.

[๔๔๙] ขุมทรัพย์ใหญ่สิบหกขุมเหล่านี้ คือ

ขุมทรัพย์ที่ดวงอาทิตย์ขึ้น ขุมทรัพย์ที่ดวงอาทิตย์ตก

ขุมทรัพย์ภายใน ขุมทรัพย์ภายนอก ขุมทรัพย์ไม่ใช่

ภายในไม่ใช่ภายนอก ขุมทรัพย์ขาขึ้น ขุมทรัพย์ขาลง

ขุมทรัพย์ที่ไม้รังใหญ่ทั้งสี่ ขุมทรัพย์ในที่โยชน์หนึ่ง

โดยรอบ ขุมทรัพย์ที่ใหญ่ที่ปลายงาทั้งสอง ขุมทรัพย์

ที่ปลายขนหาง ขุมทรัพย์ที่น้ำ ขุมทรัพย์ที่ยอดไม้

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้