๘. ธรรมเทวปุตตจริยา

ว่าด้วยจริยาวัตรของธรรมเทวบุตร

[๑๘] อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลเมื่อเราเป็นเทพบุตร

ชื่อว่าธัมโม มีอานุภาพมาก มีฤทธิ์มาก บริวาร

มากเป็นผู้อนุเคราะห์แก่โลกทั้งปวง เราชัก-

ชวนให้มหาชนสมาทานกุศลกรรมบถ ๑๐ ประ-

การ เที่ยวไปยังบ้านและนิคม มีมิตรสหาย มี

บริวารชน ในกาลนั้น เทพบุตรลามก เป็นผู้

ตระหนี่ แสดงอกุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ

แม้เทพบุตรนั้นก็เที่ยวไปในแผ่นดินนี้ มีมิตร

สหาย มีบริวารชน เราทั้งสอง คือ ธรรมวาที

เทพบุตรและอธรรมวาทีเทพบุตร เป็นข้าศึก

แก่กัน เราทั้งสองนั่งรถสวนทางกันมา ชนรถ

ของกันและกันที่แอกรถ การที่เลาะวิวาทอัน

พึงกลัวย่อมเป็นไปแก่เทพบุตรทั้งสองผู้ประ-

กอบด้วยกัลยาณธรรมและบาปธรรม มหา

สงครามปรากฏแล้ว เพื่อต้องการจะให้กันและ

กันหลีกทาง ถ้าเราพึงโกรธเคืองอธรรมเทพ-