Seyyathāpi, bhikkhave, bījāni akhaṇḍāni apūtīni avātātapahatāni sārādāni sukhasayitāni. Tāni puriso agginā ḍaheyya. Agginā ḍahitvā masiṁ kareyya. Masiṁ karitvā mahāvāte vā ophuṇeyya nadiyā vā sīghasotāya pavāheyya. Evassu tāni, bhikkhave, bījāni ucchinnamūlāni tālāvatthukatāni anabhāvaṅkatāni āyatiṁ anuppādadhammāni. Evamevaṁ kho, bhikkhave, yaṁ alobhapakataṁ kammaṁ alobhajaṁ alobhanidānaṁ alobhasamudayaṁ, lobhe vigate evaṁ taṁ kammaṁ pahīnaṁ hoti ucchinnamūlaṁ tālāvatthukataṁ anabhāvaṅkataṁ āyatiṁ anuppādadhammaṁ. Yaṁ adosapakataṁ kammaṁ …pe… yaṁ amohapakataṁ kammaṁ amohajaṁ amohanidānaṁ amohasamudayaṁ, mohe vigate evaṁ taṁ kammaṁ pahīnaṁ hoti …pe… āyatiṁ anuppādadhammaṁ. Imāni kho, bhikkhave, tīṇi nidānāni kammānaṁ samudayāyāti. Lobhajaṁ dosajañceva, mohajañcāpaviddasu; Yaṁ tena pakataṁ kammaṁ, appaṁ vā yadi vā bahuṁ; Idheva taṁ vedaniyaṁ, vatthu aññaṁ na vijjati. Tasmā lobhañca dosañca, mohajañcāpi viddasu; Vijjaṁ uppādayaṁ bhikkhu, sabbā duggatiyo jahe”ti. Catutthaṁ.

4. Devadūtavagga

Hatthakasutta