อังคุตตรนิกาย สัตตก-อัฏฐก-นวกนิบาต
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๓ · หน้า ๑๕๒
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Yo ca mettaṁ bhāvayati, appamāṇaṁ paṭissato; Tanū saṁyojanā honti, passato upadhikkhayaṁ. Ekampi ce pāṇamaduṭṭhacitto, Mettāyati kusalī tena hoti; Sabbe ca pāṇe manasānukampī, Pahūtamariyo pakaroti puññaṁ. Ye sattasaṇḍaṁ pathaviṁ vijetvā, Rājisayo yajamānā anupariyagā; Assamedhaṁ purisamedhaṁ, Sammāpāsaṁ vājapeyyaṁ niraggaḷaṁ. Mettassa cittassa subhāvitassa, Kalampi te nānubhavanti soḷasiṁ; Candappabhā tāragaṇāva sabbe, Yathā na agghanti kalampi soḷasiṁ. Yo na hanti na ghāteti, na jināti na jāpaye; Mettaṁso sabbabhūtānaṁ, veraṁ tassa na kenacī”ti. Paṭhamaṁ.

1. Mettāvagga

Paññāsutta “Aṭṭhime, bhikkhave, hetū aṭṭha paccayā ādibrahmacariyikāya paññāya appaṭiladdhāya paṭilābhāya, paṭiladdhāya bhiyyobhāvāya vepullāya bhāvanāya pāripūriyā saṁvattanti. Katame aṭṭha?

หัวข้อ (สรุปโดย AI) เริ่มอัฏฐกนิบาต: เมตตาสูตร (อานิสงส์เมตตา ๘ ประการ)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้