Kathañca, bhikkhave, bhikkhuno paññāya cittaṁ suparicitaṁ hoti? ‘Vītarāgaṁ me cittan’ti paññāya cittaṁ suparicitaṁ hoti; ‘vītadosaṁ me cittan’ti paññāya cittaṁ suparicitaṁ hoti; ‘vītamohaṁ me cittan’ti paññāya cittaṁ suparicitaṁ hoti; ‘asarāgadhammaṁ me cittan’ti paññāya cittaṁ suparicitaṁ hoti; ‘asadosadhammaṁ me cittan’ti paññāya cittaṁ suparicitaṁ hoti; ‘asamohadhammaṁ me cittan’ti paññāya cittaṁ suparicitaṁ hoti; ‘anāvattidhammaṁ me cittaṁ kāmabhavāyā’ti paññāya cittaṁ suparicitaṁ hoti; ‘anāvattidhammaṁ me cittaṁ rūpabhavāyā’ti paññāya cittaṁ suparicitaṁ hoti; ‘anāvattidhammaṁ me cittaṁ arūpabhavāyā’ti paññāya cittaṁ suparicitaṁ hoti. Yato kho, bhikkhave, bhikkhuno paññāya cittaṁ suparicitaṁ hoti, tassetaṁ, bhikkhave, bhikkhuno kallaṁ vacanāya: ‘khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyāti pajānāmī’”ti. Pañcamaṁ.
3. Sattāvāsavagga
Silāyūpasutta (…) Ekaṁ samayaṁ āyasmā ca sāriputto āyasmā ca candikāputto rājagahe viharanti veḷuvane kalandakanivāpe. Tatra kho āyasmā candikāputto bhikkhū āmantesi (…): “devadatto, āvuso, bhikkhūnaṁ evaṁ dhammaṁ deseti: ‘yato kho, āvuso, bhikkhuno cetasā citaṁ hoti, tassetaṁ bhikkhuno kallaṁ veyyākaraṇāya— khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyāti pajānāmī’”ti.