อังคุตตรนิกาย สัตตก-อัฏฐก-นวกนิบาต
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๓ · หน้า ๒๓๒
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Ye saṁvarā cakkhumatā, desitādiccabandhunā; Tesu gutto sadā sato, vihare anavassuto. Sabbe anusaye chetvā, māradheyyaparānuge; Te ve pāraṅgatā loke, ye pattā āsavakkhayan”ti. Navamaṁ.

3. Gahapativagga

Anuruddhamahāvitakkasutta Ekaṁ samayaṁ bhagavā bhaggesu viharati suṁsumāragire bhesakaḷāvane migadāye. Tena kho pana samayena āyasmā anuruddho cetīsu viharati pācīnavaṁsadāye. Atha kho āyasmato anuruddhassa rahogatassa paṭisallīnassa evaṁ cetaso parivitakko udapādi: “appicchassāyaṁ dhammo, nāyaṁ dhammo mahicchassa; santuṭṭhassāyaṁ dhammo, nāyaṁ dhammo asantuṭṭhassa; pavivittassāyaṁ dhammo, nāyaṁ dhammo saṅgaṇikārāmassa; āraddhavīriyassāyaṁ dhammo, nāyaṁ dhammo kusītassa; upaṭṭhitassatissāyaṁ dhammo, nāyaṁ dhammo muṭṭhassatissa; samāhitassāyaṁ dhammo, nāyaṁ dhammo asamāhitassa; paññavato ayaṁ dhammo, nāyaṁ dhammo duppaññassā”ti.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) ขณะและอกาลที่ไม่เอื้อต่อการประพฤติพรหมจรรย์
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้