“Sādhu sādhu, bhikkhu. Appiccho so, bhikkhu, kulaputto. Santeyeva attani kusaladhamme na icchati parehi ñāyamāne. Tena hi tvaṁ, bhikkhu, imināpi aṭṭhamena acchariyena abbhutena dhammena samannāgataṁ hatthakaṁ āḷavakaṁ dhārehi, yadidaṁ appicchatāyā”ti. Tatiyaṁ.
3. Gahapativagga
Dutiyahatthakasutta Ekaṁ samayaṁ bhagavā āḷaviyaṁ viharati aggāḷave cetiye. Atha kho hatthako āḷavako pañcamattehi upāsakasatehi parivuto yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho hatthakaṁ āḷavakaṁ bhagavā etadavoca: “mahatī kho tyāyaṁ, hatthaka, parisā. Kathaṁ pana tvaṁ, hatthaka, imaṁ mahatiṁ parisaṁ saṅgaṇhāsī”ti? “Yānimāni, bhante, bhagavatā desitāni cattāri saṅgahavatthūni, tehāhaṁ imaṁ mahatiṁ parisaṁ saṅgaṇhāmi. Ahaṁ, bhante, yaṁ jānāmi: ‘ayaṁ dānena saṅgahetabbo’ti, taṁ dānena saṅgaṇhāmi; yaṁ jānāmi: ‘ayaṁ peyyavajjena saṅgahetabbo’ti, taṁ peyyavajjena saṅgaṇhāmi; yaṁ jānāmi: ‘ayaṁ atthacariyāya saṅgahetabbo’ti, taṁ atthacariyāya saṅgaṇhāmi; yaṁ jānāmi: ‘ayaṁ samānattatāya saṅgahetabbo’ti, taṁ samānattatāya saṅgaṇhāmi. Saṁvijjanti kho pana me, bhante, kule bhogā. Daliddassa kho no tathā sotabbaṁ maññantī”ti.