Ajito addasa buddhaṁ, Pītaraṁsiṁva bhāṇumaṁ; Candaṁ yathā pannarase, Paripūraṁ upāgataṁ. Athassa gatte disvāna, paripūrañca byañjanaṁ; Ekamantaṁ ṭhito haṭṭho, manopañhe apucchatha. “Ādissa jammanaṁ brūhi, gottaṁ brūhi salakkhaṇaṁ; Mantesu pāramiṁ brūhi, kati vāceti brāhmaṇo”. “Vīsaṁ vassasataṁ āyu, so ca gottena bāvarī; Tīṇissa lakkhaṇā gatte, tiṇṇaṁ vedāna pāragū. Lakkhaṇe itihāse ca, sanighaṇḍusakeṭubhe; Pañcasatāni vāceti, sadhamme pāramiṁ gato”. “Lakkhaṇānaṁ pavicayaṁ, bāvarissa naruttama; Taṇhacchida pakāsehi, mā no kaṅkhāyitaṁ ahu”. “Mukhaṁ jivhāya chādeti, uṇṇassa bhamukantare; Kosohitaṁ vatthaguyhaṁ, evaṁ jānāhi māṇava”. Pucchañhi kiñci asuṇanto, sutvā pañhe viyākate; Vicinteti jano sabbo, vedajāto katañjalī. “Ko nu devo vā brahmā vā, indo vāpi sujampati; Manasā pucchite pañhe, kametaṁ paṭibhāsati”. “Muddhaṁ muddhādhipātañca, bāvarī paripucchati; Taṁ byākarohi bhagavā, kaṅkhaṁ vinaya no ise”.