คลาน อันน่ากลัว สายฟัาฉวัดเฉวียน ฝน

ตกในราตรีอันมืด ก็ข้าพระองค์ไม่อาจ

กำหนดนับในใจของข้าพระองค์ได้เลยว่า

เหตุนี้ข้าพระองค์เคยเห็นแล้วแน่ ข้าพระ-

องค์ไม่กล่าวถึงเห็นนี้ว่าเป็นอย่างนี้ใน

พรหมจรรย์ (คือธรรมเทศนา) คราวหนึ่ง

เถิดมีพระขีณาสพผู้ละความตายได้มีจำนวน

พัน พระเสขะมากกว่าห้าร้อย และพระ-

เสขะทั้งสิบ ทั้งร้อย ทั้งหมดถึงถระแส

มรรคแล้ว ไม่ไปสู่กำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน

ส่วนหมู่สัตว์นอกนี้เป็นผู้มีส่วนบุญดังนี้

เพราะกลัวมุสาวาท.

อรรถกถาอันธกวินทสูตร

ในอันธกวินทสูตรที่ ๓ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้:-

บทว่า อนฺธกวินฺทํ ความว่า บ้านมีชื่ออย่างนั้น . บทว่า อุปสงฺกมิ ความว่า ท้าวสหัมบดีพรหมคิดว่า พระศาสดาทรงกระทำความเพียรอยู่แม้ใน บัดนี้ ชนทั้งหลายประกอบความเพียรกันเนือง ๆ เราจะไปยืนอยู่ในสำนักแล้ว จักกล่าวคาถาว่าด้วยเรื่องความเพียรที่เหมาะแก่คำสอน ดังนี้จึงเข้าไปเฝ้า.

บทว่า ปนฺตานิ ความว่า เสนาสนะที่อยู่นอกถิ่นมนุษย์เลยชุมชน

ออกไป. บทว่า สญฺโชนวิปฺปโมกฺขา ความว่า เมื่อเสพเสนาสนะเหล่า